Vanaf nu praat ik jullie hier graag bij over alles wat met koken, eten en drinken te maken heeft. Misschien een beetje een mijnenveld voor een Hollander in Vlaanderen, want Belgen weten natuurlijk veel beter dan die Ollanders wat lekker eten en drinken is.
Als verzachtende omstandigheid mag gelden dat ik geboren ben als Zeeuws-Vlaming en dat ik me al een groot deel van mijn leven – en dat is inmiddels best lang – bezighoud met lekker eten. En daar zelf ook graag van geniet.
Wat kun je verwachten?
Interessante weetjes uit het verleden, het heden en de toekomst van alles wat de inwendige mens plezier doet. Eerlijke verhalen, niet opgepoetst of bedacht door ChatGPT, maar recht uit het hart. Over plezante eet- en drinkplekken. Over ingrediënten en bereidingen. En nog veel meer.
Bij elk artikel hoort ook een recept, dat door iedereen te maken is.
Even voorstellen
Graag stel ik me aan jullie voor. Deze eerste keer is het een wat langer artikel; in het vervolg zal ik proberen het bondiger te houden.
Na een commerciële carrière als eigenaar van verschillende nationaal en internationaal opererende bedrijven in binnen- en buitenland, vooral in de automotive en transportsector, besloot ik eind jaren negentig dat het genoeg was. Ik sloeg een andere weg in, wat je gerust een loopbaanswitch mag noemen.
In een onbewaakt ogenblik raakte ik begin jaren negentig betrokken bij een klein landgoed in Zuid-Frankrijk, om even later als eigenaar te eindigen. Geen permanente “Ik vertrek”-situatie, maar wel om de week naar Frankrijk, terwijl ik intussen ook in het noorden actief bleef.
Frankrijk en koken
Het ging om zo’n zestig hectare grond met daarop een volledig onbewoond gehucht: tien zeventiende-eeuwse gîtes. Alles werd gerestaureerd, oorspronkelijk met het idee “leuk voor de kinderen later”. Maar kinderen hebben nu eenmaal andere interesses, dus kwam alles in de verhuur terecht.
De resultaten bleven beperkt, wat leidde tot uitbreiding. In 1998 stond een van de eerste glampingprojecten van Europa op poten. Daar hoorde vanzelfsprekend ook een restaurant bij. Dat was hard werken, maar vooral leuk werk. Zomerwerk bovendien.
Om ook in de winter bezig te blijven, startte ik in 2001 in Nederland een restaurant. En zo werd er vooral veel gekookt – en genoten.
En toen kwam corona
Tot corona in 2020, of covid-19, roet in het eten gooide. Alles ging dicht en werd uiteindelijk opgedoekt. Tijd om te stoppen en te gaan genieten, zou je denken. Maar zonder koken is er voor mij geen leven.
Ik startte een wekelijkse maaltijdafhaalservice, iets luxueuzer van opzet. Daar ben ik tot voor kort met veel plezier mee bezig geweest.
Nieuwe plannen
Het bleef echter kriebelen. Vandaag geef ik onder meer kookdemonstraties met de Thermomix-kookrobot – daar kom ik later zeker nog op terug.
Daarnaast ben ik sinds enige tijd ook ICT-vrijwilliger in de bibliotheek van Merksplas, waar ik inwoners help met computer-, tablet- en smartphoneproblemen. Via collega’s daar werd ik gewezen op de behoefte om de website merksplas.nu verder uit te bouwen.
Diezelfde avond schoof ik aan bij de redactievergadering, waar mij de vrije hand werd aangeboden om een eigen rubriek te starten. Dat waardeer ik zeer en ik zal proberen hier regelmatig interessante artikels te publiceren.
Tot slot
Ik kijk er alvast erg naar uit en hoor graag jullie vragen, opmerkingen, commentaren en suggesties.
