• Marc Verachtert: “Tuinen en straten zijn oplossing voor water en groen”

    Op de laatste gemeenteraad kondigde burgemeester Frank Wilrycx aan dat Merksplas meedoet aan het project Tuinstraten van IOK. Echt enthousiast klonk het niet onmiddellijk. Vorige week trapte IOK de start van de campagne af met een persconferentie.

    Meer »
  • Maak van jouw straat een tuinstraat

    Droom jij van een groene straat? Heb je zin om samen met buren de handen uit de mouwen te steken? Stel jouw straat dan kandidaat als tuinstraat.

    Tuinstraten zijn straten waar buren samen aan de slag gaan om het straatbeeld te vergroenen en verblauwen. Denk aan geveltuinen aanleggen, voortuinen ontharden, plantvakken opfleuren, bomen planten, regenwatertonnen plaatsen…

    Daar krijg je hulp voor

    Geselecteerde straten krijgen begeleiding en ondersteuning (advies groenexpert, gratis compost, plantpakket, buurtfeest…). Het project is een samenwerking tussen IOK, Commons Lab, de Kempense gemeenten en partnerorganisaties.

    Wie kan deelnemen?

    Zowel centrumstraten als landelijke straten kunnen deelnemen. Zolang er in jouw straat potentieel is voor meer groen, kan je je kandidaat stellen.

    Bartel Van Riet is ambassadeur van de campagne: 

    Laten we als Kempenaren zoveel mogelijk het voortouw nemen. We hebben de chance dat we in een regio wonen met veel natuur, maar die natuur moeten we met elkaar verbinden via onze straten.

    Waarom tuinstraten?

    Heel wat straten en (voor)tuinen zijn erg verhard en hebben weinig groen. Hierdoor kan water niet goed infiltreren in de bodem én warmen onze steden en dorpskernen op. Samen kunnen we hier iets aan doen. Door onze (voor)tuinen en straten groener in te richten vermijden we wateroverlast, maken we onze omgeving weerbaarder tegen warme zomerdagen én zorgen we voor meer biodiversiteit. 

    Maar ook voor ’t zicht!

    Een groene straat is gewoon ook veel mooier en gezelliger. Het zorgt voor meer verbondenheid. Kortom: een fijne plek waar het ‘aangenaam vertoeven’ is met je buren.

    Laaiend enthousiast?

    Spreek dan je buren aan over het project en stel jullie straat voor 4 mei kandidaat. 

    schrijf je in

    Eind mei krijg je een bericht of je straat al dan niet gekozen is. Het project loopt van juni tot december. Is je straat deze keer niet gekozen? Dan volgt er in de loop van het najaar nog een tweede oproep.

    Nog vragen?

    Kijk voor meer info op www.kempen2030.be/tuinstraten of mail ons via tuinstraten@iok.be. Op dinsdag 18 april om 20 u. organiseren we een digitale infosessie waar je terecht kan met al jouw vragen.

    Schrijf je in voor het digitale infomoment
  • Zweefvliegen in Het Moer

    Zweefvliegen (Syrphidae) zijn een familie in de orde van vliegen en muggen (Diptera). Het is een relatief soortenrijke groep van vliegen die opvalt door een grote variatie in het uiterlijk van de volwassen dieren. De diversiteit in levenswijze is echter vooral terug te vinden bij de larven. Alle volwassen dieren bezoeken namelijk bloemen voor stuifmeel en nectar, maar de larven leven van o.a. planten, fungi, micro-organismen in rottend materiaal, of ze prederen op andere insecten.

    Het Moer is gelegen in het noorden van de gemeente Merksplas en vormt het natuurlijk brongebied van de Noordermark. Het heeft een oppervlakte van 80 ha waarvan 60 ha eigendom is van het Agentschap Natuur en Bos.

    A bee or not a bee?

    De grote verscheidenheid in het uiterlijk van de volwassen dieren valt voor een groot stuk te verklaren door het vele voorkomen van mimicry binnen de groep. Dat is het fenomeen waarbij een dier of plant op een ander dier of andere plant lijkt, veel meer dan je door toeval, levenswijze en gezamenlijke afstamming zou verwachten. Zweefvliegen zijn zelf totaal ongevaarlijk, aangezien ze geen angel hebben, maar door het nabootsen van gevaarlijke, giftige of onsmakelijke dieren zoals bijen, wespen of bladwespen kunnen vele soorten zweefvliegen predatoren zoals vogels toch afschrikken.

    Opvallend is dat binnen de zweefvliegen veel verschillende soortgroepen worden nagebootst, weliswaar allemaal vliesvleugeligen (Hymenoptera). Zo worden er zweefvliegen gevonden die lijken op bladwespen, wespen, (honing)bijen, hommels en zelfs hoornaars. De zweefvliegen zijn te onderscheiden van hun vliesvleugelige tegenhangers aan de hand van het aantal vleugels: vliegen hebben één paar en vliesvleugeligen twee paar. Ook de antennen zijn anders. Zweefvliegen hebben slecht drie antennelidjes, terwijl vliesvleugeligen er veel meer hebben. Een geoefend oog kan meestal aan de algemene vorm en het voorkomen de zweefvliegen er wel uit halen, maar zelfs experten laten zich toch nog wel eens vangen. Even tellen kan dus nooit kwaad.

    Stadsreus_-Alvesgaspar_wikimedia
    Stadsreus. Foto: Alvesgaspar/wikimedia
    Grote fopwesp. Foto: Richard-Bartz-Munich-aka-Makro-Freak/wikimedia
    Grote fopwesp. Foto: Richard-Bartz-Munich-aka-Makro-Freak/wikimedia
    hommelreus_Jeffdelonge.wikimedia
    Hommelreus. Foto: Jeffdelonge/wikimedia
    Bloedrode bladloper. Foto: Sandy Rae/wikimedia
    Bloedrode bladloper. Foto: Sandy Rae/wikimedia
    Europese hoornar. Foto: Jelle Devalez/waarnemingen.be
    Duitse wesp. Foto: Richard_Bartz
    Duitse wesp. Foto: Richard_Bartz
    Aardhommel. Foto: M. Betley/Flicker
    Aardhommel. Foto: M. Betley/Flickr
    Bladwesp. Foto: Andre Karwath aka Aka / wikimedia
    Bladwesp. Foto: Andre Karwath aka Aka / wikimedia

    Verscheidenheid aan mimicry bij zweefvliegen.
    Bovenaan de zweefvliegen: van links naar rechts: stadreus, grote fopwesp, hommelreus, bloedrode bladloper;
    Onderaan de vliesvleugeligen die ze imiteren: Europese hoornaar, Duitse wesp, aardhommel, bladwesp (Macrophya)
    Klik op de foto om ze te vergroten.

    Biotopen

    Zweefvliegen komen bij ons voor in zo goed als alle biotopen, maar niet elke soort kan overal gevonden worden. Sommige soorten zijn weinig specifiek in hun vereisten naar hun omgeving, maar veel soorten zijn sterk gespecialiseerd. De levenswijze van de larve is hierin vaak belangrijk. Zo zijn er soorten waarvan de larve enkel bepaalde plantensoorten mineren. Verder kan de bloemvoorkeur van de volwassen dieren ook een invloed hebben op het voorkomen van een soort in een bepaalde biotoop.

    Een nieuwe rode lijst, geen al te fraai zicht

    In 2021 is er voor het eerst een IUCN rode lijst voor zweefvliegen in Vlaanderen gepubliceerd. Die schetst helaas geen al te fraai beeld van de huidige toestand. 114 van de 309 soorten zweefvliegen in Vlaanderen is bedreigd. Nog veel jammerlijker zijn de 22 soorten die hier ooit rondvlogen, maar nu in Vlaanderen helaas uitgestorven zijn (Van De Meutter, et al 2021).

    Het zijn vooral de soorten gebonden aan vochtige habitats, zoals moerassen, venen en veengebieden, die het (zeer) slecht doen. Dat maakt een gebied als het Moer des te belangrijker om te bestuderen. Een lichtpuntje is wel dat (dood) hout- en bosgebonden soorten het weer beter doen. Dat is waarschijnlijk gelinkt aan beheersmaatregelen zoals het laten liggen van dood hout en de diversifiëring van bossen in het huidige bosbeheer.

    Een kanttekening die nog bij deze lijst gemaakt moet worden, is dat de trends op een relatieve manier worden bepaald. Er zijn geen gegevens over absolute aantallen, maar recente studies in onze buurlanden tonen aan dat net deze absolute aantallen de laatste decennia sterk afnamen. Deze afname is zeer verontrustend, omdat zweefvliegen als bestuivers, predators en prooi belangrijke schakels zijn in onze ecosystemen.

    Zweefvliegen in Het Moer

    Oorspronkelijk was het de bedoeling om een groter deel van de vallei van de Mark op een gestandaardiseerde manier in kaart te brengen, maar door tijdgebrek is het project wat terug geschaald. Er werd niet kwantitatief te werk gegaan, maar er werd gezocht naar zoveel mogelijk soorten. Dat gebeurde door middel van handvangst, waarbij een gevonden soort als aanwezig werd beschouwd, maar er geen individuen werden geteld.

    De lijst hiernaast is dus een opsomming van soorten gevonden in het moer. Hoewel deze lijst al mooi een indicatie van de zweefvliegenbiodiversiteit weergeeft, is het wel belangrijk om in het achterhoofd te houden dat er vooral in mei gevangen is en er niet naar de (relatieve) abundantie van de soorten is gekeken. Hopelijk kan een uitgebreidere inventarisatie in de nabije toekomst de zweefvliegen in het Moer en de Markvallei nog beter in kaart brengen.

    Bosbijvlieg. Foto: Geert Brosens
    Blinde bij (Eristalis tenax). Foto: Geert Brosens

    In totaal werden er 55 soorten gevonden, waarvan 12 als (zeer) zeldzaam beschouwd worden. Er werden geen soorten waargenomen die in de rode lijst als bedreigd beschouwd worden. Hieronder worden elke soorten verder uitgelicht.

    Haantjesbandzweefvlieg. Foto: Jan Slaats / waarnemingen.nl
    Haantjesbandzweefvlieg. Foto: Jan Slaats / waarnemingen.nl

    Haantjesbandzweefvlieg, Parasurphus nigritaris

    Deze soort wordt gevonden in natte bossen met populieren, wilgen en els. De larven voeden zich met de larven van bladhaantjes. Die voedselkeuze is uniek onder de Belgische zweefvliegen. De volwassen vliegen bezoeken diverse bloemen, maar werden in het moer op vogelkers gevonden.
    De larven worden schijnbaar veel meer waargenomen dan volwassen exemplaren, wat doet vermoeden dat volwassen individuen zich hoog in het kruin ophouden, uit het zicht van potentiële waarnemers.

    zwervende platbek
    Zwervende platbek, Pipiza accola. Eerste waarneming voor België. Foto: Karl Van Gils

    Zwervende platbek, Pipiza accola

    Een nieuwe soort voor België! Proficiat aan Karl Van Gils, die hem als eerste waarnam. Voorlopig is het Moer de enige vindplaats in België. De soort werd verwacht en was in Nederland al een paar keer waargenomen. Daar werd de soort op korte tijd op uiteen liggende plaatsen waargenomen. Dit duidt erop dat deze vliegen behoorlijk zwerflustig zijn. Vandaar dat gekozen is voor de Nederlandse naam ‘Zwervende platbek’.

    De vele exemplaren die in het Moer gevonden werden, doen vermoeden dat de soort toch al even aanwezig is in het gebied. Verwacht wordt dat de soort in meer gebieden in Vlaanderen zal opduiken, door haar zwerflust, of al onopgemerkt aanwezig is.

    Zwervende platbek wordt gevonden in vochtig beek- of rivier begeleidend loofbos. De volwassen vliegen worden meestal op gewone vogelkers gevonden, zo ook in het Moer.

    pluimwoudzwever
    Pluimwoudzwever. Foto: Nastytroll/wikimedia

    Pluimwoudzwever, Criorhina floccose

    Deze zweefvlieg wordt gevonden in vochtige oudere loofbossen, meestal met es of populier. Een goed ontwikkelde struiklaag is wel een vereiste. De larven leven in rot-holte in de stam en wortels van oude bomen, zoals beuk, iep en populier. De aanwezigheid van deze soort is waarschijnlijk gelinkt aan de oude populieren in het gebied, die dik staand dood hout bieden. Deze soort doet het relatief goed, door een toename van dood hout in onze natuurgebieden, in het bijzonder door afstervende populieren.

    Lichtblauwzandgitje Foto: Steven Falk/Flickr
    Lichtblauwzandgitje Foto: Steven Falk/Flickr

    Lichtklauwzandgitje, Cheilosia urbana

    Net als andere gitjes is het lichtklauwzandgitje een relatief kleine en onopvallende vlieg binnen de zweefvliegen. De soort wordt vooral op zandgronden gevonden op stukken met sleedoorn en wilg. De larve mineert net als de larve van het kustgitje in de bladeren van muizenoor en waarschijnlijk ook in andere havikskruidensoorten.

    Loofhoutsapzweefvlieg Foto: Frank Vassen/wikimedia
    Loofhoutsapzweefvlieg. Foto: Frank Vassen/wikimedia

    Loofhoutsapzweefvlieg, Brachyopa scutellaris

    Ook deze soort is een eerder onopvallende verschijning onder de zweefvliegen. Ze wordt voornamelijk in vochtige loofbossen gevonden. Bloembezoek is waargenomen op o.a. fluitenkruid, gewone vogelkers, sleedoorn en zevenblad. De larve leeft, net als bij de andere sapzweefvliegen, in sapstromen op de bast of onder de bast van verschillende loofbomen.

    Dankwoord

    Bedankt aan Wout Opdekamp en Frank Van De Meutter voor het delen van hun waarnemingen.

    Bronnen

    • Bot, S., Van De Meutter, F., 2019. Veldgids zweefvliegen. KNNV Uitgeverij, Zeist, Nederland
    • Reemer, M., Renema, W., van Steenis, W., Zeegers, Th., Barendregt, A., Smit, J.T., van Veen, M.P., van Steenis, J., van der Leij, L.J.J.M., 2009. De Nederlandse zweefvliegen (Diptera: Syrphidae). – Nederlandse Fauna 8. Leiden. KNNV Uitgeverij, European Invertebrate Survey – Nederland
    • Van de Meutter, F., Opdekamp, W., & Maes, D. (2021). IUCN Rode Lijst van de zweefvliegen in Vlaanderen 2021. (Rapporten van het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek; Nr. 56). Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek. https://doi.org/10.21436/inbor.54514812

    Uit de Nieuwsbrief…


    (klik op de foto om de nieuwsbrief te downloaden)

    Dit artikel verscheen eerder in de ‘Nieuwsbrief het Merkske’, een gratis nieuwsbrief voor alle geïnteresseerden.

    De nieuwsbrief is een uitgave van het Agentschap voor Natuur en Bos, Staatsbosbeheer, Natuurpunt
    Markvallei
    , Waterschap Brabantse Delta en Provincie Antwerpen.

    Met een mailtje naar Bart Hoeymans verneem je wanneer er een nieuw nummer verschijnt (meestal jaarlijks in maart).

  • Mandenmaker

    Aan de Goorloop, tussen de J. Mertensstraat en de Molenvloed, is dit leuke, piepkleine en ambachtelijke tafereeltje op de betonnen brugwand geschilderd.

    (zie ook ons eerder artikel Landlopers palmen Merksplas en Hoogstraten in)

  • Stef Cox en Monique Matthé uitgezwaaid

    Onder luid applaus zwaaiden we vorige week twee clubmonumenten uit die we hopelijk nog vaak terugzien op het Hofeinde, maar dan aan de andere kant van de toog: Stef Cox en Monique Matthé.

    Meer »

  • Spetsers geven winst uit handen

    Dit had beslist een mooie clubdag kunnen worden. In de kantine mochten we een 80-tal gasten verwelkomen op onze fel gesmaakte ‘Spetserslunch’. Na 20 jaar vrijwilligerswerk zwaaiden we Stef Cox en Monique Matthé uit en werd hen het ere-lidmaatschap van de club aangeboden. En de bezoekende club, VC Herentals, dat was een haalbare opdracht dacht iedereen, gezien hun jongste resultaten en plaats in de rangschikking. Het venijn zat hem echter in de staart, zoals later zou blijken.

    K. Merksplas SK 3 – 4 V.C. Herentals 1

    Na een kwartier 2 – 0 voor

    We begonnen evenwel sterk aan deze partij. Stijn Derckx was in zijn element en scoorde twee fraaie doelpunten. Na 16 minuten stond er reeds 2 – 0 op het scorebord. De supportersharten gingen sneller kloppen want dit smaakte naar meer. Herentals was niet aangeslagen en ging op zoek naar de aansluitingstreffer. Die kwam er in de 27’ toen Dries Van Lommel door het centrum de weg naar de netten vond. De eerste helft had verder weinig om het lijf en we gingen rusten met een 2 – 1 voorsprong.

    Sieben Meeusen aan het feest

    VC Herentals kwam in de tweede helft al gauw langszij. Niels Hoefnagels lukte de 2 – 2 met een vallende bal waar ‘Veke’ geen verhaal tegen had. Merksplas stak een tandje bij maar de pogingen van Sieben Meeusen en kapitein Stijn Mertens gingen aan de verkeerde kant van de paal buiten. In de 77’ klommen we terug op voorsprong. Achteraan bij rood-wit ging verdediger Alexander Wouters in de fout. Sieben Meeusen profiteerde daarvan, omspeelde de keeper en schoot de 3 – 2  tegen de netten. Even later kreeg ook Steff Jochems nog een reuzenkans aan de voet maar hij trapte een gat in de lucht. Met nog tien minuten te gaan, dachten we dat de buit binnen was omdat onze verdediging normaliter geen cadeaus weggeeft.

    Van de hemel naar de hel

    In de 89’ trok Ilyano Ziedins zich door het centrum op gang richting doel. Hem werd geen strobreed in de weg gelegd en scoorde de 3 – 3. Just like a walk in the park. De supporters waren amper van hun verbazing bekomen toen Gianni Convalle in de absolute slotfaze van de wedstrijd de vierde van Herentals tegen de touwen duwde. En toen moest ik ineens denken aan het oude Vlaamse gezegde ‘Verkoop nooit het vel van de beer voor hij geschoten is’. Deze nederlaag hadden we absoluut niet zien aankomen. Ook de talrijke suppoters niet die deelnamen aan de pronostiek. Niemand voorspelde de juiste uitslag en dus bleven de 50 drankjetons in de pot zitten.

    Naar Kalmthoutse hei

    Volgende week gaan we op bezoek in Kalmthout. Zij staan momenteel zesde in de rangschikking en Merksplas volgt op twee punten. Hopelijk rolt de bal weer voor ons op de Kalmthoutse hei.

  • Galloways komen terug aan Berkelaardreef

    In 2022 stalde Natuurpunt in het natuurgebied Zwart Goor 12 Galloways, gespreid over 2 omheiningen. Ze graasden er.

    Maar de vereniging werd het slachtoffer van vandalenstreken. Zo werd de omheining rond de heide verschillende keren doorgeknipt. Eenmaal stapten de zes koeien door het domein van Klavier. Ook zetten onbekenden de poort, die paalt aan de Steenweg op Weelde, tweemaal wijdopen. Dat zorgde voor gevaarlijke situaties. Natuurpunt besloot toen om de Galloways weg te halen.

    De 6 Galloways aan Berkelaardreef komen wel terug

    Ondanks dat de omheining ook daar aan de dreef zeven keer werd doorgeknipt, komen de Galloways op dat terrein terug. Het kruidenrijk terrein, heischraal grasland, blijft voor deze koeien een gedekte tafel. De twee drinkpoelen en de beek zorgen voor voldoende drinkwater.
    Wij hopen dat de vandalen intussen wat meer verantwoordelijkheidsgevoel hebben.

  • Eigen groen eerst! Een bo(o)saardige slogan?

    De houtkap die momenteel op verschillende plekken in het bosgebied van Merksplas plaatsvindt, blijft niet zonder reacties van de lokale bewoners. Ze zijn verontrust. Op het eerste zicht lijkt het erg op een kaalslag. Er blijft een leeg en vooral “stammig” bos over. O wee de ree en het ander gedierte dat er zijn beschutting zocht.

    Maar de aanwezigheid van grote machines in het anders zo rustige bos is niet het eerste feit. We zagen al dat de zogenaamde “exoten” op hun stam een ring van weggeschraapte schors kregen, zodat de saptoevoer werd onderbroken en een traag natuurlijk afsterven hun lotsbestemming wordt. Een weinig exotisch einde, maar goed.  

    Een tussenfase?

    Een antwoord vanuit het beleid kwam er onder meer in het artikel Bosbeheerwerken aan de ringgracht, dat eerder verscheen op merksplas.NU. Boswachter Bart Hoeymans van het Agentschap Natuur en Bos kwam er aan het woord. De kern van het verhaal is eigenlijk eenvoudig. We moeten ten eerste geduld oefenen omdat het huidige ietwat gestroopte bosuitzicht slechts een tijdelijk gegeven is. Het is een tussenfase naar een nieuw soort “waardevoller” bos. Dat nieuwe bos krijgt enerzijds terug ruimte en licht door het wegkappen van “exoten” waardoor een rijker palet aan inheemse flora kan ontstaan.

    Daarnaast wordt er ook inheemse flora (o.a. inlandse eiken) aangeplant die een garantie biedt op een grotere biodiversiteit. Kortom, de toekomst die ons tegemoet komt, is die van een inheems bos dat rijk is aan biodiversiteit. Op de koop toe zal dit bos ook beter bestand zijn tegen de “klimaatverandering”. Wie kan er tegen zijn?

    In- en uitheems

    Dit alles deed me nadenken over de dubbelzinnigheid van de taal die we gebruiken om deze transitie van een “exoten-bos” naar een inheems bos te beschrijven. Het viel me op dat het taalgebruik erg lijkt op het taalgebruik in het huidige migratiedebat, maar dan toegepast op bosbeheer. Zo kunnen de exoten zonder veel moeite vervangen worden door de vreemdelingen, de allochtonen, de mensen van kleur, enz. Inheems staat dan voor eigen volk, eigen cultuur, identiteit en autochtonen. Alleszins voor alles wat hier eerst en oorspronkelijk was of minstens als zodanig wordt begrepen. Ook de verhouding tussen beide toont frappante gelijkenissen. De vreemdelingen verdrukken onze levenswijze, onze gebruiken, onze volkseigen identiteit die de als het ware de eeuwen doorstond en nu verwatert door de vermenging… 

    bomenkap kolonie
    foto: Dirk Raeymaekers

    De twee kernwoorden die het hele verhaal bepalen, zijn binair. Het gaat over woorden met betekenissen die elkaar uitsluiten. Deze twee sleutelwoorden zijn: “exoten” en “inheems”. Als je het ene bent, kan je onmogelijk het andere zijn. En meer nog, als je overwegend het ene hebt, laat dat de uitgroei van het andere niet toe. Ze verdrukken elkaar als één van hen de overhand krijgt. Er ontstaat dus van in het begin een sterk polariserend verhaal. Wie onderdrukt nu wie? Dat is de hamvraag hier. Het blijken vandaag de exoten te zijn die de ontwikkeling van het inheemse bos tegenhouden en daardoor de biodiversiteit sterk in gedrang brengen.

    Kolonie is constructie

    Het is echter dat “inheemse en oorspronkelijke” dat me verwart. Twee concrete problemen rijzen hierbij. Ten eerste, wanneer in de tijd leggen we ons oorspronkelijk landschap vast? En vervolgens, waarom is een oorspronkelijker landschap waardevoller en richtsnoer voor de toekomstige ontwikkeling? Laten we dit eens toepassen op Merksplas Kolonie zelf.

    Wie zijn geschiedenis kent, weet dat de kolonie in zijn geheel een volledig kunstmatige constructie is. Het is zuiver mensenwerk dat amper twee eeuwen oud is. Het is bij uitstek cultuur en geen natuur. Men heeft het gebied zodanig bewerkt, dat efficiënte landbouw in het kader van een landloperbeleid mogelijk werd. Zowel de huidige begroeiing als het dambordpatroon van dreven en velden zijn niet oorspronkelijk. Het oorspronkelijke heide- en vennengebied werd drastisch bewerkt. Eigenlijk is het vernietigd. Toch stellen we vast dat de oorspronkelijkheid hier niet zo doorweegt. Bij de kolonie is het “niet-oorspronkelijke” karakter geen bezwaar om het erfgoedmatig te bewaren, gebouwen én natuur. Als dat oorspronkelijk vennengebied met zijn inheemse loofbomen zo belangrijk is, dan zou de kolonie terug gegeven moeten worden aan de oorspronkelijke vegetatie. Weg met die dreven en weg met die velden. Terug heide en vennen. Maar die vaart loopt het dus niet. Integendeel, met wat geduld zal het kolonielandschap nog werelderfgoed worden. Maar zelfs dan is het nog niet van de baan. De oorspronkelijk aangeplante exotische eiken (de Amerikaanse eiken dus) in dat niet oorspronkelijke gebied moeten nu weg voor nog oorspronkelijkere inheemse eiken.

    Biodiversiteit als eco-weegschaal?

    bomenkap kolonie
    foto: Dirk Raeymaekers

    Maar zelfs als we de oorspronkelijke vegetatie vastpinnen op een heide- en vennengebied dan stelt zich de vraag waarom dan eigenlijk dat landschap. De geologische tijd begint toch niet met een heide- en vennengebied? Bij mijn weten begint in deze contreien alles met een landschap dat beheerst wordt door een ijskap. In dat landschap klinkt een inheemse eik wel heel exotisch. Het IJsboerke daarentegen, lijkt dan weer eerder op een zeer inheemse productienederzetting. Archeologisch materiaal over deze nederzetting ontbreekt voorlopig nog.  

    Ten slotte kunnen we nog een stap verder gaan. Waarom is eigenlijk dat inheemse landschap dat we als oorspronkelijk hebben gekozen, zo waardevol en zo normerend? Bij de verantwoording lees ik vooral dat de inheemse loofbomen een grotere biodiversiteit met zich mee dragen. De biodiversiteit is een soort laatste oordeel dat de eco-weegschaal uiteindelijk doet kantelen ten voordele van “inheems”. Maar wat heeft een concrete lokale mens nu eigenlijk met die grotere biodiversiteit? Nooit heb ik het tekort aan biodiversiteit ervaren als ik door het koloniedomein en zijn bossen wandelde. In geen vezel van mijn lichaam was er een gebrek waar te nemen. Mijn bosbeleving was perfect. En daarmee zitten we bij een nog niet besproken dimensie van onze groene omgeving: de beleving ervan.

    De bezoeker maakt het bos

    De boservaring is de wijze waarop de bezoeker het bos ervaart. En net zoals er geen banale straten bestaan, bestaan er ook geen banale bossen. Het bos is nooit alleen maar een bos. Het is altijd ook “hoe ik het bos beleef”. Wandelaars doen hun wandeling niet voor niets langs dat ene padje in het bos. Het is juist dat padje dat ze willen, omdat het dikwijls samenhangt met emoties en gebeurtenissen in hun bestaan. Het bos vormt voor velen van ons de natuurlijke omgeving van heel wat gesprekken en stiltes, van vederlicht tot ondragelijk zwaar. Het bos is er en luistert altijd mee. Zo kan een hele oude “exoot” juist die boom zijn waar je terug rust en kalmte vond. Het is de onverwachte vreemdeling die er was en die je sedertdien koestert, de Samaritaan die zijn stam aanbood om tegen te leunen. Een bos is dus meer dan ecologie alleen. En dat meer dient mee in rekening gebracht te worden als men het over bosbeheer heeft.

    Dit alles betekent niet dat ik de biodiversiteit zou wegwuiven. Zeker niet. Ik erken de noodzaak aan biodiversiteit om het globale ecosysteem in stand te houden. Maar in een dorp waar de wooneenheden en industrieterreinen als exotische paddenstoelen uit de grond komen, zie ik vooral veel groen kansloos verdwijnen. Ik zie bestaande achtertuinen tegen de lopende band in garageboxen veranderen. Bestaande tuinen zie ik veranderen in desolate zonovergoten gazons die gevrijwaard worden van vallende bladeren. Ik zie stukken bos bedreigd worden om nog meer industriezones te ontwikkelen.

    Troostplek

    En wat wordt er nu gecompenseerd aan bomen voor deze stille geruisloze kap die daar blijft plaatsvinden? Het principe “een boom voor een boom” wordt gepredikt, maar wordt het allemaal even strikt gecontroleerd? Is er een raadpleegbare boomboekhouding waarin voor elke gekapte boom een tegenboom wordt aangeplant? Is dit werkelijk een 1 op 1 verhaal?

    In het licht van deze situatie zou ik de overlevende “exoten” nog een kans geven. Van deze exoten kan je tenminste nog zeggen dat ze er echt zijn. Maar ze zijn veel meer dan dat. Ze zijn een troostrijke groene plek voor iemand die met lede ogen de ontgroening gadeslaat. Voor iemand die vooral niet begrijpt waarom bomen moeten gekapt worden als er zoveel exemplaren genadeloos tegen de grond gaan.    

    Opinies op merksplas.NU


    In onze opinierubriek komen meningen aan bod van mensen uit Merksplas of die er een band mee hebben. Hun naam vind je netjes bij de titel. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud ervan.

    Die meningen hoeven niet noodzakelijk die van de redactie te weerspiegelen.

    Jouw opinie kan hier ook een plaats krijgen. We hebben daar wel spelregels voor.

  • Met Femma naar de Vondhoeve

    Op donderdag 9 maart hadden wij met Femma een leuke dagtrip naar Weelde, Poppel. In de voormiddag bezochten we Het Museum Aan de Grens Het Kaske, het heemkundige museum van Poppel. Na een lekkere maaltijd werden we verwelkomd in het museum De Vondhoeve.

    Het was een leerrijke en aangename dag.  Een aanrader!

  • Geslaagde babbelnamiddag

    Op 23 februari organiseerden we met Samana Merksplas en Zondereigen een bingo-babbelnamiddag. Maar liefst 90 personen hadden zich voor deze namiddag ingeschreven en onder de aanwezigen zagen we een aantal nieuwe gezichten. Hopelijk voelen ze zich snel thuis bij ons.

    Meer »

  • We once were one

    Een blij weerzien in Schiedam, met het werk van Femmy Otten. Haar eerste grote solotentoonstelling zag ik in het Turnhoutse CC de warande.

    Meer »
  • De landlopersbegraafplaats vertelt geschiedenis

    Op een wandeling op Wortel-Kolonie maakte een groep bezoekers mij attent op een klein rood plaatje onderaan op het infobord bij de begraafplaats met de tekst “Zoek de fout…”.

    In een eerste reactie verwees ik naar de Nutteloze Borden Wandeling waar de stad Hoogstraten mee uitpakt. Bij nader inzien bleek het echter te gaan om een eenvoudig label gemaakt met een ondertussen ‘antiek’ Dymo-toestel. Wie liet dat daar achter? Wat was de bedoeling? Als het dan geen nutteloos bordje was, was het misschien dan toch een nuttige vraag?

    Meer »
  • Ringgracht

  • Bouwgronden te koop aan de Kleirytse Driesen

    Tegen september komen er in de verkaveling Kleirytse Driesen via IOK 36 bouwgronden te koop.

    Om in aanmerking te komen voor een grond, moet je je wel aan enkele bouw- en woonverplichtingen houden. De gemeente en IOK werkten ook een voorrangsregeling uit.

    “We zijn erg blij dat we deze nieuwe woongelegenheden kunnen aanbieden aan jonge mensen uit onze gemeente”, zegt schepen Monique Quirynen (Leefbaar Merksplas). “Velen van hen zijn geboren en getogen in Merksplas en willen ook heel graag in onze gemeente blijven wonen. Helaas was er de laatste jaren weinig aanbod. Daarom willen we die groep eerst de kans geven via een voorrangsregeling. Zo hebben bijvoorbeeld mensen die al 12 jaar in Merksplas wonen of gewoond hebben, en die geen eigendom hebben, de eerste keus. Maar er zijn ook nog andere criteria die je kan nalezen op onze website”, besluit Quirynen.

    Sociale korting

    De 36 loten die beschikbaar komen hebben een grondoppervlak tussen 328 m2 en 999 m2. 34 van die loten zijn bestemd voor halfopen bebouwing en 2 gronden voor open bebouwing.

    “De exacte prijzen staan nog niet vast, maar de loten worden wel verkocht met een sociale korting”, zegt burgemeester Frank Wilrycx (Leefbaar Merksplas). “Je kan ze een stuk onder de gemiddelde marktprijs aankopen. Er zijn geen gasaansluitingen voorzien in de nieuwe straten, maar er zullen wel geothermische boringen worden uitgevoerd waarop de koper een warmtepomp kan installeren. Dat zit allemaal bij in de grondprijs die je betaalt.”

    Interesse?

    Stuur dan een mail naar grondbeleid@iok.be. IOK houdt je dan vrijblijvend op de hoogte als de exacte timing van de verkoop en de verkoopprijzen vastliggen.

    Meer info over de bouw- en woonverplichtingen en de voorrangsregeling vind je terug op de website van de gemeente.

  • Lenteboeket

    De lente komt moeizaam op gang.

  • Voordeur

    Onlangs ongevraagd een offerte in de bus gekregen. Voor een nieuwe voordeur. Waarom, vraag je jezelf dan af, als de huidige nog goed is?

    Meer »
  • Spetsers verliezen onverdiend

    Merksplas trad in vergelijking met de vorige speeldag aan zonder de geblesseerden Frederik Van Opstal en Jari Bosmans.  Zij werden in de basis vervangen door Joren Lenaerts en Brett Troonbeeckx.

    Meer »
  • Opnieuw een Memorial voor Lars

    Op zondag 23 juli is er de tweede editie van de Memorial Lars Janssens, een wielerwedstrijd voor nieuwelingen en junioren.

    Die wil opnieuw een eerbetoon zijn voor Lars Janssens, de 16-jarige wielrenner die vorig jaar in augustus overleed na een aanrijding op een stage met zijn wielerploeg Team Kempen in Malmedy.

    Sterke editie als eerbetoon

    Recent werd er ook een vzw opgericht, die de memorial jaarlijks zal organiseren. Het nieuwe parcours is intussen goedgekeurd en de inschrijvingen voor de renners zijn al helemaal volzet. Zo zullen er op 23 juli 270 renners aan de start staan, verdeeld over twee wedstrijden.

    “Als organisatie zijn we volop bezig om er een sterk uitgebouwde editie van te maken”, zegt voorzitter Siebe Janssens. “We zijn nog op zoek naar sponsors en vrijwilligers om er een mooi eerbetoon van te maken. Op de memorial zal er ook een drankje beschikbaar zijn dat we naar Lars vernoemen. We werken ook nog een concept uit voor een goed doel rond verkeersveiligheid.”

  • The Original Jukebox Heroes speelden sterren van de hemel

    Zondagavond was er het eerste van de drie optredens die The Original Jukebox Heroes in De MARc/kT spelen. Het werd een zinderende teletijdmachine die je pijnloos vijftig jaar terug katapulteerde, zonder dat je ook maar iets aan de toekomst kon veranderen.

    In die jaren ’70 was glamrock even een hype die ogenschijnlijk meer om de verpakking dan om de muziek draaide: muzikanten staken zich in glimmende pakjes met lovertjes, droegen stekelig haar en schoeiden zich in buitenissige laarzen met hoge hakken. Bowie dolde wat met het genre, maar groepen als Marc Bolans T. Rex, The Sweet, Slade en Mud veroverden er het grote publiek en de toenmalige hitparades mee.

    Poptestament

    De glamrock was geen al te lang leven beschoren. De groepjes die ter ziele gingen, kregen vaak een nieuw leven ingeblazen door bandleden die hun repertoire wilden blijven delen of het succes nog wat wilden verlengen.

    In Merksplas stonden Jeff Brown, Steve Whalley, Phill Hendriks, Pete Phipps en Dave Major als uitvoerders van dat rijke poptestament op het podium. Een vriendengroepje klassemuzikanten, die er duidelijk zin in hadden om het publiek murw te slaan met – dat moeten we zoveel decennia later toegeven – quasi tijdloze jukeboxhits.

    Over het talent van Jeff Brown waren we bij enkele eerdere optredens in Merksplas al opgetogen. Met zijn bass bonkte hij het hart in de hits, met zijn charme de lijm tussen de bandleden. Drummer Pete Phipps stond vóór hij met zijn kop thee naar het podium kwam, wat verbaasd te kijken dat hij met groene thee genoegen moest nemen in plaats van zijn gevraagde black tea. Maar eenmaal zijn alledaagse zwarte trainingsbroek geruild voor een model met twee zwarte glitterstrepen, zat alles snor: een brok gekanaliseerde, uitbundige energie die foutloos de sound droeg. Phipps was een bandlid van de toen nog onbesproken Gary Glitter en kon zo nog ongecanceld het stomende I didn’t know I loved you (till I saw you rock ’n roll) brengen.

    Want dat deed ieder bandlid: een pareltje uit zijn schatkist opdiepen om het door het publiek te laten bewonderen. Jeff met Sweet- en Slade-hits, Dave Major met T. Rex-songs, Phill Hendriks met Crazy Horses van The Osmonds of Paul met Mud-covers. Onberispelijk gespeeld, mooie samenzang, innemende muzikanten. De fans die van Bevel tot Duitsland hier verzeild raakten, lipten alles foutloos mee en herbeleefden hun tienerfuifje.

    Rocktempel

    Rik Gijsels van Brasserie De Mart nam zeker een risico met de toch wel gedurfde drie avonden durende reeks met de Jukebox Heroes. De band bedankte hem bij afloop van hun optreden daar uitbundig voor, en de zaal onderstreepte dat met veel applaus.

    Dat de MARc/kT nog een poptempel kon worden, hadden we nooit vermoed. De geluidstechnici zorgden voor een warme, levendige klank waarin de pakweg 25 hits baadden. Een kleine twee uur popplezier voor 18 euro: er zijn nog tickets te reserveren voor vanavond en dinsdagavond.

    Het startuur daarop vermeldt 18.30 uur, maar dat slaat eerder op het moment dat de deuren openen en je een geschikt plaatsje wil zoeken.

  • Marco J & The Jaywalkers: parels in een brasserie

    Vanavond stonden Marco J & The Jaywalkers in De Mart. Verkeerdelijk aangekondigd als The Rhythm Fires, maar dat mocht de pret niet drukken: het werden 100 minuten overgetelijke rockabilly.

    Marco, Alberto en Federico komen uit “het diepe zuiden van Italië”: Sicilië. De band is het nieuwe project van Marco Gioè, die vorig jaar in juni nog met de rockabilly-band Marilù hier in de Sir stond. Marco J & The Jaywalkers brachten net Roll Roll Roll uit, een album met eigen nummers en covers van klassiekers uit de jaren ’50.

    Dat speelden ze quasi-integraal, mooi aangevuld met covers van o.a. Johnny ‘Guitar’ Watson, Bo Diddley en andere pareltjes zoals Sea Cruise.

    “Tja, we zijn allemaal fan van oude, zwarte rhythm-and-blueshelden als Chuck Berry, Little Richard en Johnny Guitar Watson. En ook houden we van het werk van Nick Curran (beluister hem hier op Spotify), die helaas veel te vroeg overleed. Die heeft ons sterk beïnvloed.”

    “We touren sinds half februari door België en Nederland. Soms voor volle zalen, maar op weekavonden is het vaak zoals hier. Maar we zijn verzot op rockabilly. Morgen staan we in Leeuwarden. Is dat niet ver van hier?”

    De tour van de band: Herenthout is het dichtste bij binnenkort

    Of het niet raar is om in Sicilië net dat genre uit te kiezen? Marco: “Nee hoor, er zijn meer groepjes bij ons die dat spelen. De rest van Italië benijdt ons daarvoor. ‘Jullie spelen dat zo doorleefd’, zeggen ze. Misschien komt dat omdat we niets anders te doen hebben (lacht). Ik denk dat we een andere soort van energie in ons lijf hebben.”

    De drie delen als favoriet uit hun set hetzelfde nummer: Roll Roll Roll. Voor de drum, zegt Frederico. Voor de bass, zegt Alberto.

    Het concert vanavond was voor het handvol mensen in het café een klein feestje. Federico speelde subtiel maar retestrak: hij zorgde voor een klare groove, en vulde die creatief aan met zijn maraca’s of verraste het publiek met zijn melancholische mondharmonica.

    Klasse

    Alberto was een klasse-bassist die moeiteloos ingewikkelde lijnen uit zijn bas toverde. Geïnspireerd genoeg om de songs mooi in te kleuren, maar even dienend om ze stomend te ondersteunen. En dan nog Marco J, die uit zijn gitaar mooie solo’s toverde. Vingervlug en vakkundig, maar evengoed doorleefd en met genoeg reverb om de glans van de fifties te geven die de nummers verdienden. Als toegift kregen we nog een Jaywalkers-versie van Rocco Granata’s Marina (“We snapten dat niet toen we in België kwamen spelen en vroegen welke Italiaanse toegift de mensen wilden. We dachten aan Volare, maar nu weten we waarom het Marina werd.”) en Tu Vuò Fa’ L’Americano.

    Rik Gijsels haalt met iemand van Rockin’ around Turnhout elke maand wel straffe muzikanten naar zijn café. Inkom betalen hoeft er niet; blijkbaar gaat het hem enkel om de liefde voor de muziek. Artiesten heet hij hartelijk welkom. Daarvoor kreeg hij van de band op het laatst nog een bedankje. Maar op een of andere manier liet het publiek het afweten. Veel vetkuiven zal Merksplas niet tellen, maar de hartslag van het leven was even te voelen op een koude donderdagavond in een verlaten brasserie.

    Binnenkort in of van De Mart:

  • El Salvador, de penitentiaire redder?

    Een groep kaalgeschoren, halfnaakte en blootsvoetse mannen op hun knieën. Ze worden al zittend bij elkaar gepropt in rechthoeken of verder geduwd met ketens aan voeten en middel. De begeleiding bestaat uit zwaar bewapende, volledig onherkenbare bewakers.

    De zwartgrijze army look van het bewakend personeel straalt intimidatie, dreiging en totale controle uit. Naast korte bevelen lijkt “taal en dialoog” totaal verdwenen in deze setting. De totaalomgeving bestaat quasi-exclusief uit staal en beton. Deze setting is de nieuwe en de grootste gevangenis van El Salvador en volgens de president aldaar, de grootste van Noord en zuid Amerika samen. 40.000 criminelen zullen er voor jaren, zo lezen we, hun nieuwe verblijfplaats vinden. 

    Schokkende propaganda

    Deze beschrijving mag schokkend zijn en de beelden ervan huiveringwekkend. Je kind of je papa zal er maar tussen zitten… Echter, het meest schokkende zit m.i. in de hele propaganda die gepaard gaat met de opening van deze megagevangenis. Hier wordt in geen geval alleen maar een nieuwe grote gevangenis geopend.

    Het gaat hier over een zorgvuldig uitgekiende propaganda waar een bedenkelijke maatschappelijke visie aan ten grondslag ligt. Deze visie vat zich als volgt samen. Zij die fouten begingen in de samenleving zijn “een fundamenteel kwaad iets”. Ze worden in de propaganda dan ook niet voor niets omschreven als een “kanker” die “moet uitgeroeid” worden. Mensen en daders in het bijzonder omschrijven als kankercellen betekent meegaan in de logica van een kankercel. Deze laatste is fundamenteel vernietigend ten aanzien van het organisme waarin ze leeft. Het organisme heeft dan maar één optie om te overleven: de kankercel uitroeien.

    Embed from Getty Images

    Geen hoop

    Kankercellen worden dus vernietigd. Lees: ingekapseld in een megagevangenis. Er is geen hoop op herstel van de kankercel. Enkel de samenleving kan er van bevrijd worden. Lees: er zijn geen opties in de vorm van re-integratie in de samenleving. Men geeft deze mensen gewoon op; einde verhaal. Over de maatschappelijke context waarin deze mensen ooit tot “kwade” daden kwamen, wordt niets gezegd. Over de lamentabele economische situatie en de uitzichtloosheid van zovele jongeren daar, wordt met geen woord gerept. Over de onhoudbare stromen vluchtelingen die het land in marsen verlaten naar “betere oorden” wordt gezwegen.

    De gruwel van de lijfstraf

    De breed uitgesmeerde propaganda in de media bouwt verder op deze maatschappijvisie en werkt het kankerverhaal in al zijn details uit. Het volk moet nu immers een goed beeld krijgen van wat hen te wachten staat als men tot criminaliteit overgaat. Het volk zelf moet zien dat de “weggesneden kankercellen” zullen gehuisvest worden in een nieuw ontworpen hel van beton en staal waar de nachten gesleten worden op stalen bedden zonder matras. De hel van Hiëronymus Bosch verbleekt bij de penitentiaire variant die El Salvador heeft ontworpen. De middeleeuwse praktijk waarbij de gruwel van de lijfstraf als afschrikking moest fungeren, doet in een modern jasje opnieuw zijn intrede.  

    De reddende leider

    En zoals dat meestal gaat bij propaganda is het de moedige leider, hier de president van El Salvador Nayid Bukele, die als een politieke oncoloog het kankergezwel voor zijn volk wegsnijdt en zo de verlossing brengt. O ironie, dat deze menselijke tragedie nu juist in El Salvador moet gebeuren, letterlijk de redder.  

    Opinies op merksplas.NU

    In de opinierubriek komen meningen aan bod van mensen uit Merksplas of die er een band mee hebben. Hun naam vind je netjes bij de titel. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud ervan.

    Die meningen hoeven niet noodzakelijk die van de redactie te weerspiegelen.

    Jouw opinie kan hier ook een plaats krijgen. We hebben daar nog wel spelregels bij.

  • Meisjeschiro maakte Kiki jeugdlaureaat 2022

    Vrijdag was er de receptie van de Jeugdraad in jeugdhuis Zigzag. Daar werd de jeugdlaureaat 2022 bekendgemaakt.

    Dat werd Kiki Boels, Volwassen Begeleidster bij de meisjeschiro. Die droegen haar voor als kandidaat omdat…

    Meer »
  • Eenzaam

    Eenzaam is de paal in de Noordelijke zee

    Eenzaam is de golf die tegen haar beukt

    Eenzaam is de mens die een mens zoekt

    Eenzaam

  • Bosbeheerwerken aan de ringgracht

    We kregen van enkele lezers wat paniekerige berichten over de omgeving van het Biesven: “Vorige week stonden wij al wandelend oog in oog met een reusachtige kraan in het bos. Lawaaierige zagen verstoorden de rust in het anders zo stille natuurgebied.” We staken ons licht op bij boswachter Bart Hoeymans van het Agentschap voor Natuur en Bos.

    Meer »

  • Op kop in de derde periode

    Op zondag 26 februari ontvingen we Wuustwezel op het Hofeinde. Gezien hun jongste uitslagen en plaats in de rangschikking, oogden zij een haalbare kaart voor de gretige Spetsers die een negen op negen scoorden in hun jongste drie wedstrijden.

    Meteen de beuk erin

    Deze week geen studieronde maar meteen de beuk erin. Dit mag je echt wel letterlijk nemen want in de aanvangsminuut werd kapitein Stijn Mertens al stevig op de enkels getrapt. In de 2’ ontsnapte Jari Bosmans. Hij werd onderuit gehaald in de zestien maar het was blijkbaar nog te vroeg voor een penalty.

    Seppe Peeters redt op de lijn

    In de 5’ verspeelden we achteraan de bal maar gelukkig bracht Seppe Peeters redding op de lijn. In de 8’ volgde een ‘akkefietje’ tussen Stijn Mertens en Seppe Augustijns en beiden kregen geel onder de neus geduwd.

    In de 13’ kwamen we 1 – 0 voor. Jari Bosmans gooide in vanaf de zijlijn en een attente Stijn Derckx kopte binnen in de linker benedenhoek. In de 13’ zagen we een collectieve aanval van Wuustwezel maar Dieter Bruyndonckx besloot op doelman Vermetten.

    Mick Van Schijndel speelde vandaag een opgemerkte partij, steeds aanspeelbaar en met een klare kijk op het spelletje. Op het halfuur zeilde een afstandspoging van Stijn Mertens naast.

    Missers voor de rust

    In de 37’ perfecte combinatie tussen Sieben Meeusen en Mick Van Schijndel in de zestien. Dit leverde alleen een hoekschop op, perfect en laag voor doel getrapt maar iedereen vergat om er een voet tegen te zetten. In de 42’ ging Sieben Meeusen alleen op de Wuustwezelse doelman af maar deze tikte het schot van Sieben over de deklat. Net voor rusten was het de beurt aan Jari Bosmans die een corner in één tijd op de slof nam maar eveneens keeper Lander Vanoirbeek op zijn weg vond.

    Overwicht tijdens tweede helft

    Tijdens de tweede helft werd het overwicht van Merksplas steeds groter en Wuustwezel kon daar weinig tegenover zetten. Deze match verdiende absoluut geen schoonheidsprijs. Het was ook moeilijk voetballen op een hobbelig veld.

    Stijn Derkx vanop de stip

    In de 51’werd de doorgebroken Jari Bosmans onderuit gehaald in de zestien. Scheidsrechter Dimitri Heylen wees resoluut naar de stip en specialist Stijn Derckx zette de elfmeter om. Geel Zwart 2 – 0 voor. De Spetsers voetbalden nog een viertal open kansen bij elkaar maar scoren zat er voorlopig niet in. In de 57’ kwam Jari Bosmans één teen te kort om te scoren op aangeven van Stijn Derckx. In de 69’ ging Sieben Meeusen aan de haal, legde breed tot bij Steff Jochems die onbegrijpelijk miste voor doel.

    Er hing een derde doelpunt in de lucht en daarvoor was het wachten tot de 80’. Een schot van Stijn Derckx week af op Kenzo Van Hoydonck die zo ongelukkig een owngoal achter zijn naam kreeg.

    Op kop in de derde periode

    Verdiende overwinning van de Spetsers tegen een onmondig Wuustwezel dat het vooral in aanvallend opzicht liet afweten. We scoren nu twaalf op twaalf en na vier overwinningen op rij staan we nu aan de kop van de derde periode. Dit was nooit een doel op zich maar toch leuk om even te vermelden.

    K. Merksplas SK 3 – 0 K. Wuustwezel F.C. 1

    Naar Sint-Job en de top vijf

    Volgende week zondag 5 maart gaan we op bezoek in Sint-Job. Een belangrijke ontmoeting want bij winst komt de top vijf in het vizier en daar wilden we al van bij aanvang van het seizoen naar toe. Duimen maar.