32 jaar leesmoeder: Linda helpt kinderen vooruit

Linda Van Dyck is de eerste dorpsgenoot die we interviewen voor onze nieuwe reeks ‘Passies’. Al 32 jaar zet ze zich in als leesmoeder.

Generaties jonge Spetsertjes oefenden met haar hun leesvaardigheid. Want Linda vindt lezen belangrijk. En ze haalt veel plezier uit het werken met kinderen én de koffietjes met de leesmoedersgroep! 

Als kind las ik zelf ook veel. En ik vind lezen nog altijd heel belangrijk voor iedereen: bij veel dingen in het leven helpt het als je goed kunt lezen. Daar draag ik graag mijn steentje aan bij.

Hoe werkt dat eigenlijk, leesmoeder zijn? 

Wat mensen misschien niet weten: een leesouder leert kinderen niet lezen. Wij zijn er om de kinderen te laten oefenen. Want dat is de enige manier om het lezen goed onder de knie te krijgen. 

Ik ga drie keer per week ’s ochtends om half negen naar school. Op één ochtend lezen we drie keer een kwartier, telkens in een andere klas. In totaal dus 45 minuten. We begeleiden één of twee kinderen tegelijk. Vaak starten we met een leesblaadje, daarna mogen ze zelf een boekje kiezen. De kinderen lezen zelf. Wij lezen dus niet voor, maar stimuleren en corrigeren waar nodig. Natuurlijk mag er tussendoor eens iets gevraagd of verteld worden, maar we proberen de focus op het lezen te houden. 

Een kwartier is best lang voor een kind, maar de meesten vinden het leuk. Die zien ons graag komen. Voor sommige kinderen is het lastiger. Dan spreken we bijvoorbeeld af dat we om de beurt een regel lezen. Dat helpt. 

Na het lezen drinken we samen koffie met de leesmoeders. Altijd gezellig! En als er iets is, kunnen we terecht bij de zorgleerkracht.

Wat zijn voor jou mooie momenten? 

Een grappige anekdote: een kind las eens een tekstje over een schaap dat geschoren werd. “En als het geschoren is, dan wordt het een geit!”, zei het. Ik heb geprobeerd uit te leggen dat dat niet zo is … maar ik kreeg dat kind niet overtuigd. En zeg nu zelf: een geschoren schaap lijkt eigenlijk wel op een geit, nietwaar? 

Wat ook deugd doet: een kind dat plots de klik maakt en ineens grote vooruitgang boekt. Of als ik op school rondloop en ergens hoor ik ineens een kind luid roepen: “Hé, leesmoeder!” 

De leesmoeders worden ook gevraagd op speciale momenten: koffie schenken op het grootoudersfeest, pannenkoeken bakken of hotdogs maken met carnaval, of mee genieten van de barbecue op het einde van het schooljaar. 

Hoe kijk je naar de toekomst? 

Ik blijf leesmoeder zolang ik het kan en zolang ze mij nog willen! Het is een fijne manier om de dag te beginnen. En er zijn echte vriendschappen ontstaan binnen de groep. 

We merken wel dat er weinig jonge leesmoeders zijn. En momenteel ook geen lees(groot)vaders. Daarnaast zien we dat kinderen thuis steeds minder lezen. Schermen en de vele hobby’s buitenshuis spelen daar zeker een rol in. 

Leesouders blijven dus heel belangrijk! Goed om te weten: we zijn met een ploeg van twintig. Je kan al leesouder zijn als je één keer per week present bent, ook zonder kinderen op school. 

Wat snelle vragen 

• Onmisbare eigenschap? Veel geduld! 

• Onmisbaar hulpmiddel? Boekjes natuurlijk! 

• Jouw eigen favoriete boek als kind? Pietje Puk, en de reeks van Claudia of de Olijke Tweeling