Met een groot aantal fietsers op pad gaan zonder horloge, gsm of fietscomputer op het stuur: het is het vaste recept voor de jaarlijkse tijdrit van fietsclub De Tenierkens.
Het eindsignaal voor de koersfiets, het startschot voor het MTB-seizoen. In plaats van te racen tegen de klok, draait alles hier om samenwerking, gevoel voor tempo en vooral veel gezelligheid.
Bij deze tijdrit gaat het er niet om wie het snelst over de streep komt. Wat telt, is de schatting van je eigen snelheid over een onbekende afstand. Om het voor iedereen haalbaar en leuk te houden, kiezen de deelnemers vooraf een tempocategorie waarin ze willen rijden: tussen 20 en 25 km/u of tussen 25 en 30 km/u. Vervolgens gaan de namen in twee aparte potten en worden er willekeurig duo’s geloot met een opgelegde gemiddelde snelheid.
“De tijdrit is eigenlijk een sociaal evenement van de fietsclub om elkaar allemaal beter te leren kennen”, vertelt Britt Dufraing, een van de leden. “Je hebt geen gps, horloge of gsm bij, dus je moet eigenlijk proberen in te schatten hoe snel je rijdt en hoe lang je erover doet.”
Tussenstop bij de sponsor
De route vertrekt bij stamcafé De Sir in Merksplas, de thuisbasis en sponsor van de club. Onderweg moeten de renners hun tempo op gevoel strak in de gaten houden.
Halverwege maakt de hele groep een verplichte stop bij café Schuttershof in Zondereigen, eveneens een trouwe sponsor van De Tenierkens.
“Daar komen we dan eigenlijk allemaal naartoe. Drinken we gezellig samen een pintje of een cola. En dan hervatten we onze fietstocht na minstens een half uur terug richting Merksplas”, zegt Britt. Zelf verwachtte ze zo’n twee uur onderweg te zijn, inclusief de verplichte pauze in Zondereigen.
Een beetje gezonde spanning
Hoewel het een vriendschappelijke rit is en het plezier vooropstaat, hangt er vlak voor de start toch wat gezonde spanning in de lucht. Britt geeft lachend toe: “Ja, een klein beetje wel. Maar dat is altijd goed, zeggen ze.”
Fietsen, frieten en een ludieke hoofdprijs
Nadat iedereen de finish had bereikt en het rekenwerk voltooid was, volgde de prijsuitreiking. Op de derde plaats eindigden Pieter Van Ackerbroeck en Maarten Michielsen, op de tweede plaats Benji Van Genechten en Diede Sprangers. De eerste plaats was voor Hilde Verstraelen en Benny Van Den Heuvel.
Alle winnaars kregen een verse pompoen en een trofee: een pizzames in de vorm van een fiets, in de gepaste clubkleuren.
Na de prijsuitreiking ging iedereen snel naar huis voor een welgekomen douche, om daarna terug te keren en nog wat na te kaarten over de gezellige namiddag.
De hongerigen konden aanschuiven bij de frietwagen die bij De Sir stond. De dorstigen werden dan weer door Guido op hun wenken bediend. Dat alles ging gepaard met enkele dansmoves op de beats van de dj, tot in de vroege uurtjes.
