Joost, Wout en Gust logeerden in Merksplas en wilden graag eens iets leuks doen. Moeke stelde voor om naar het Carons Hofke te gaan.
Daar waren ze nog maar pas geweest om de ‘Schatten van Vlieg’ te zoeken. Moeke vertelde dat ze er ook het belevingspad konden doen. Dat vonden ze een goed idee.
Was het een leuke tocht?
Ja, volgens de kinderen.
Gust: “Ik vond het geen gewone wandeling, maar een erg leuke tocht, omdat we er veel dingen konden doen. Met de route die we met een QR-code hadden gedownload, kregen we opdrachten die we moesten uitvoeren.”
Wout: “We deden het parcours. We mochten veel klimmen en springen. Dat vind ik erg leuk. De opdrachten duurden niet te lang. Sommige opdrachten waren zo leuk dat we ze wel dikwijls na elkaar deden.”
Wat hebben jullie dan zoal gedaan?
Wout: “Aan de vijver stond een houten baan, gemaakt van uitgeholde boomstammen. Door te pompen stroomde het water van hoog naar laag in een houten ton.”
Gust en Joost vonden het oppompen van het water de leukste opdracht. “We lieten stokjes en blaadjes naar beneden drijven. Het opspattende water verfriste onze handen. Wij houden van waterpret!”
Wout genoot van het schrijven van gedichtjes.
Joost voelde zich een echte klimmer op de grote, omgevallen boom.
Gust: “Bij het drumstel moesten we takken zoeken. We zetten een muziekje op en voelden ons echte muzikanten die op het ritme meesloegen. Door het droge weer braken er wel stukjes van onze drumstokken.”
Wout: “Dennenappels in de mandjes gooien was moeilijker dan we dachten.”
Gust: “Op het hinkelpad deden we enkele spelletjes: het langste woord springen op de letters die er lagen, onze namen proberen te springen, het alfabet … Ook het spelletje ‘Ik zie, ik zie wat jij niet ziet’ blijft altijd leuk.”
Nog even spelen en dan naar huis
Na al dat klimmen, springen en spelen gingen de drie nog een ijsje eten. Daarna keerden ze blij terug naar huis.
Het was een leuke en avontuurlijke uitstap!
