Achter de schermen bij het Krinkel-onthaal: “Als het internet uitvalt, zijn we verloren”

Wie op Krinkel aankomt, ziet vooral de kapel van Merksplas, de gezellige drukte en de glimlachende onthaalmedewerkers.
Maar achter dat ogenschijnlijk eenvoudige moment schuilt een geoliede machine vol voorbereiding, improvisatie en gepassioneerde vrijwilligers. Hilde, een van de vaste gezichten, geeft ons een blik achter de schermen van de ‘voordeur’ van Krinkel.
Digitale acrobatie en de ‘kneusjestafel’
De dagen voorafgaand aan het evenement zijn een constante stroom van telefoons en mails: verloren tickets, gewijzigde plannen of vragen over het vervoer. Het onthaal vangt alles op.
Op de ochtend zelf volgt een strakke briefing, want ondanks een vlekkeloze voorbereiding duikt er altijd wel een gebroken gsm-scherm of een verdwenen ticket op.
“Die deelnemers belanden aan de tafel van de ‘kneusjes’, waar met veel geduld en wat digitale acrobatie toch geregistreerd wordt dat ze er zijn. De computers en de wifi zijn daarbij heilig. Als het internet uitvalt, zijn we verloren — zonder verbinding is er geen scanning of overzicht.”
Een leger van 50 medewerkers
Het onthaal draait niet alleen op technologie, maar vooral op menskracht. Tussen de 40 en 50 medewerkers – afkomstig uit alle verbonden – staan in de kapel klaar om bandjes om te doen, T-shirts en drankbonnen uit te delen én iedereen met een glimlach te verwelkomen. Gelukkig verloopt alles vlot:
“We hebben alles onder controle. Zelfs ongeruste ouders die bellen met vragen over de lunch hebben we meteen gerustgesteld.”
Mysterieuze slaapzakken en een grote kerstman
Soms gebeurt er iets wat zelfs een ervaren rot verbaast:
- De vergeten slaapzak: “Vorig jaar liet iemand zijn slaapzak achter aan de kneusjesbalie. Die bleef vijf dagen liggen, verhuisde naar het nationaal secretariaat en belandde uiteindelijk bij een sociaal project. Nooit opgehaald! Die persoon moet dus ergens anders geslapen hebben, iets geleend hebben of helemaal niet geslapen hebben…”
- Opvallende bagage: “Deelnemers stappen uit alsof ze voor twee weken naar een resort vertrekken. Wat die allemaal meesleuren… Ik heb dit jaar zelfs een grote kerstman voorbij zien komen!”
Voor Hilde is dit administratief gezien haar vierde Krinkel, al hielp ze in 1995 al mee bij de kinderopvang. Haar favoriete moment blijft onveranderd: de spectaculaire aankomst van de bussen en de latere optocht naar de onthaalshow. “Dat geeft elke keer opnieuw kippenvel.”