Noord of zuid, oost of west, ergens op het terrein vind je het gigantische maïsdoolhof van 3,5 ha.
Verdeeld over drie spelterreinen groeide het doolhof uit tot een mix van precisiewerk, geduld, doorzetting en een portie artistieke vrijheid.
Een eerste zaadje geplant
Tijdens het eerste weekend met de werkgroep kwam de vraag op tafel: hoe krijgen we voldoende spelterreinen dicht bij de kolonie? Veel boeren wilden maïs zetten en dat leek niet handig. Toen kwam Jappie met een idee: als er maïs staat, waarom maken we er dan geen doolhof van?
Dat was makkelijker gezegd dan gedaan. “Ik had eerst twee andere percelen op het oog, maar die eigenaars zagen het niet zitten. We hadden nog één kans, want alle andere percelen waren te klein.”
Na Krinkel wordt de maïs gehakseld als koeienvoer. Er gaat dus niets verloren, want de maïs blijft van de boer.
Artiesten aan het werk
Het doolhof werd eerst digitaal getekend en daarna met gps ingezaaid. Dat ging niet zonder slag or stoot. Jappie moest meerdere keren opnieuw beginnen: een keer door een fout bij het opslaan, een keer door een verkeerd coördinatenstelsel. In totaal werkte hij zo’n tweeënhalve dag aan het plan voor de gps. Door zowel van voor naar achter als van links naar rechts te zaaien, ontstond een dichter gewas waardoor je minder ver kan kijken.
De zaaimachine was niet perfect afgesteld, waardoor sommige gangen te smal waren. De logistiek kwam met een oplossing: een minitractor om de kanten van de gangen plat te maaien. Jappie gaf hen een kaart mee.
Op spelterrein 1 liep dat vrij goed. Philippe reed met de tractor en Warre liep voorop met de kaart. Op spelterrein 2 stond Warre er alleen voor. Het was niet altijd duidelijk wat een gang was en wat niet, dus hij besloot zich te baseren op het plan. Hoewel hij een job heeft waarin kaartlezen dagelijkse kost is, liep het mis: “Da’s heel simpel: ik had mijn kaart ondersteboven vast.”
Er kwamen extra gangen bij en een paar rondpunten die nergens heen leiden. “Soms heb je van die oude art-decostijlen, maar ik heb het modern gemaakt. Het plan was toch niet meer te redden.” Pas bij de laatste hoek merkte hij dat de kaart ‘niet klopte’. “Tuurlijk kan ik kaartlezen! Maar het probleem was dat er op de kaart geen noord of zuid stond. Gewoon drie keer een maïsdoolhof.” En dat Warre kan kaartlezen, bewees hij op spelterrein 3: dat doolhof is perfect volgens plan.
Net als Jappie stak Warre heel wat tijd in het doolhof: “Ik ben rond 8.30 uur begonnen en ik ben geëindigd rond 18 uur.” Uiteindelijk kwam hij stoffig en met een brede glimlach uit het doolhof. Vier dagen had hij nodig om het stof van zich af te wassen. “Alles voor Krinkel, hé! En iedereen heeft goed gelachen, ook ikzelf.”
