Spelen op het grootste Chiroterrein: Liesl, Nel en Ida beleven de Kinderkrinkel
Een zonnig terrein aan de Speelkolonie: daar treffen we Liesl, Nel en Ida. Zij beleven de Kinderkrinkel.
Op Krinkel zijn er een duizendtal vrijwilligers die instaan voor de logistiek, de maaltijden … Hun kinderen droppen ze in de Kinderkrinkel. En hoe gaat het daar aan toe?
De meisjes zijn niet aan hun proefstuk toe: voor Nel en Ida is het hun tweede Krinkel, voor Liesl al haar derde.
Ida: “Oh, we hebben hier al leuk gespeeld. Gisteren zijn we naar een maïsdoolhof geweest. Dat was spannend.”
Nel: “Maar ik had met een vriendje de kaart gevonden waarop de weg stond. Als we die ondersteboven hielden, vonden we makkelijk de uitgang.”
Hoe ziet jullie dag eruit?
Ida: “De Kinderkrinkel begint om 10 uur. Dan gaan we spelen, of rijden we rond met de fiets, en om 12 uur eten we. Nadien gaan we weer spelen, en om 18 uur gaan we naar huis. Allee, naar onze kampgrond. En dan begint onze avond op Krinkel.”
Nel: “Mijn papa zorgt voor de spellogistiek. Handig, want zo wist ik alles al over het massaspel en de maïsdoolhof.”
Liesl: “Gisteren kwamen ze ons met de tractor ophalen. Die bracht ons op een kar naar het maïsveld.”
Nel: “Vandaag knutselen we met dozen tractoren. Net zoals op Chirokamp, spelen we in een thema. Het thema op onze Kinderkrinkel is ‘de boerderij’.”
Ida: “We spelen hier ook in dezelfde groepen als in de Chiro. Wij zijn met z’n drieën bij de speelclubs. Daar spelen we met kinderen van 6 tot 10 jaar.”
En wat vinden jullie van Merksplas?
Liesl: “Ida en ik komen uit Mol-Gompel. Hier kan je wandelen van de ene kampgrond naar de andere kampgrond. Het domein is mooi en groot. Er is veel natuur.”
Nel: “’s Avonds hang ik wat rond op de Krinkelmarkt. De eerste avond was ik ook bang dat er misschien een gevangene zou ontsnappen.”
Maar die zouden hier toch niet blijven rondhangen?
Nel: “Nee, als je erover nadenkt. En het zijn ook maar gewone mensen. Een van de volgende dagen gaan we ook nog voetballen tegen een ploeg gevangenen.”
Wat vinden jullie hier de mooiste plek?
Ida: “Er is een kampgrond bij het marktje waar een reuzenrad staat, een draaimolen en een schommel. Ze hebben die allemaal zelf gesjord. Die zijn heel mooi om te zien.”
Nel: “Ze hebben er wel een groot hotdogfeestje voor moeten geven. Want je hebt heel veel blikken nodig om ze te bouwen.”
Liesl: “Wat ook leuk om te zien is, is dat mensen op de Krinkel soms een groot groepsspel spelen. Zo zie je leiding en aspi’s spelletjes spelen die ze ons in de Chiro soms laten doen. Het is plezant dat ze zelf nog graag spelen.”
Nel: “Ik heb wel iets triestigs gezien. Achter de houten balken hier ligt een dood konijntje.”
Hoe lang blijven jullie nog hier?
Ida: “Tot woensdagochtend nog. Op dinsdagavond mogen we op het slotfeest met de kinderen van Kinderkrinkel met vlaggen zwaaien op het podium. Daar kijk ik wel naar uit.”
Dan zal het wel laat worden …
Nel: “Dat kan wel. Normaal staan we rond 7 uur op. De Kinderkrinkel start pas om 10 uur. Maar soms komen we wel wat te laat.”
Slapen is dus geen probleem?
Liesl: “Soms is het wat koud ’s nachts. Maar dan pakken we een extra fleece-dekentje. En er zijn ook wel muggen. We slapen onder een muggennet.”
En is het eten hier lekker?
Ida: “Als de Kinderkrinkel gedaan is, krijgen we meestal een kopje soep vóór het avondeten. Anders moeten we te lang wachten. Ja, we worden wel verwend.”
Ida vond de puree met worst het lekkerst, Nel dan weer de pasta van gisteren. Die vond iedereen eigenlijk wel heel lekker.
Liesl: “We maken hier ook veel vrienden. Nel kenden we eigenlijk niet, maar nu zijn we goede vrienden. Binnen vier jaar maken we op de volgende Krinkel weer nieuwe vrienden.”
Liesl: “We hebben al twee grote optredens gezien. Op eentje kwam een harmonie meespelen. Dat was heel mooi om te zien.”
