Iedereen kent de Chiro, de grootste jeugdbeweging in Merksplas. De jongenschiro bestaat in 2026 al 60 jaar, de meisjeschiro wordt dan bijna 40 jaar. In de voorbije jaren zijn er heel wat jongeren geweest die leider of leidster geweest zijn in de Chiro. Na hun actieve tijd als leiding zijn ze bij de jongenschiro samen gebleven in de Oud-leiderskringen ofte de OLKs.
Er zijn ondertussen al 10 OLKs en de tweede in het rijtje, de OLK-2, bestaat dit jaar al 45 jaar. Het was oorspronkelijk de bedoeling om dit te vieren op weekend in Duitsland in 2020, toen OLK-2 40 jaar werd. Dat werd echter onmogelijk gemaakt door Covid. Een tweede poging mislukte in 2021 om dezelfde reden.
Maar drie maal is scheepsrecht en om onze 45 jaar te vieren, trokken we met 19 personen [de oud-leiders en hun partners] naar Loef aan de Moezel, van 27 tot 30 juni 2025! een prachtige groene omgeving!
Vooral Marc Neeckx had de zaken piekfijn voorbereid, wat resulteerde in een zeer lijvig draaiboek over alle aspecten van het verblijf en de activiteiten. Samen met vrouwlief Griet en met Frans Peeraer en Mia, ging hij de locatie en de streek ter plekke verkennen. De andere deelnemers van OLK-2 wisten amper wat ze konden verwachten, het zou grotendeels een verrassingsweekend worden.
Vrijdag: Burg Eltz en een warm welkom
Op vrijdag 27 juni 2025 kwamen al de deelnemers bijeen in het statige Hotel Lellmann in Loef. Ze kwamen uit meerdere windrichtingen: uit Vlaanderen, Zwitserland en Duitsland. Er werd gevraagd zeker de fietsen mee te brengen of er ter plekke eentje te huren. Hoewel de meeste OLK-2-ers elkaar maandelijks zien tijdens onze fietstochten in de eigen streek, was het toch een blij weerzien.
Nog diezelfde namiddag brachten we een begeleid bezoek aan de prachtige Burg Eltz in Wierschem. Dat kasteel is 900 jaar oud en nog steeds in handen van dezelfde familie. De familie Von Eltz was zeer belangrijk in de geschiedenis van Duitsland en leverde meerdere historisch belangrijke figuren. De toer door het kasteel toonde ons de binnenkant van het gebouw en hoe de adel in die dagen leefde. We onthouden vooral dat je 93 kan worden door anderen in jouw plaats te laten werken!
De rondleiding verliep vlot en als Vlamingen mogen we toch wel trots zijn dat we het Duits van de gids grotendeels konden verstaan.
Terug in het hotel was de groep helemaal compleet, want de achterblijvers waren ondertussen ook aangekomen. We dronken in het zonnetje op het terras voor het hotel ons eerste glas, met zicht op de majestueuze Moezel. Wat later genoten we van het eerste avondmaal en konden de kookkunsten van de kok zeer appreciëren.
Zaterdag: Fietstocht naar Koblenz en riviervaart
Zaterdag 28 juni 2025 begon onder een stralende zon. We tuigden onze fietsen voor het eerst op. Het feit dat iemand de sleutel vergat, werd snel opgelost.
Marc Neeckx had een fietstocht langs de Moezel uitgestippeld naar Koblenz, waar de Moezel in de Rijn loopt. Na een tocht met machtige vergezichten, belandde de groep in het centrum van Koblenz. Onderweg was het wel een beetje wennen aan het in groep rijden, maar al doende leer je snel.
In de stad hadden we echter dikke pech. Vlak bij de Rijn zijn er grote werken aan de gang waar onze gps niets van begrepen had. Met veel moeite bereikten we de aanlegplaats van de toeristische riviervaart. Na het nuttigen van de lunch die we in het hotel meegekregen hadden, gingen we aan boord van een grote toeristische boot.
Eerst voeren we een uur de Rijn op en passeerden we dorpen, kloosters en kastelen.
Toen draaide het schip terug naar Koblenz en voeren we naar de Deutsche Eck, waar Vader Rijn en Moeder Moezel elkaar ontmoeten en waar een gigantisch standbeeld de Duitse eenheid verzinnebeeldt.
Na het aanleggen bezochten we te voet het plein van de Deutsche Eck en fietsten we terug langs de Moezel naar Loef. We kwamen er zonder ongevallen aan, we dronken een pint, genoten van het tweede avondmaal en eindigden in de Bierstube, waar het best gezellig werd.
Zondag: Een bunker vol geld en zon in Cochem
Op zondag 29 juni was het zo mogelijk nog zonniger en in ieder geval nog warmer. Het kwik ging vlot voorbij de 33 graden. Wij namen na een stevig Duits ontbijt weer de fiets om deze keer de steven te wenden naar Cochem.
Onderweg bleek dat we de routine van het fietsen in groep wat in de vingers kregen. Aan de kop en aan de staart van de groep werden we beveiligd door mensen met fluitjes. Een goed systeem.
Ongeveer halverwege stopten we bij een kwekerij van forellen en, sorry voor de vis, maar we proefden er ook eentje. Heel lekker, hoewel de uitbaatster al lachend zei dat haar vis niet lekker kon geweest zijn, 19 proevers en ocharme 1 visje.
Aangekomen in Cochem sloegen we eerst ons lunchpakket achterover. Daarna namen we een busje naar de meest geheime plaats die de gemeente Cochem ooit gekend heeft: de bunker van de Bundesbank.
In die atoombom bestendige bunker, 30 meter onder de grond, lagen in het diepste geheim 15 miljard Deutsche Mark in geldbiljetten verborgen. De Duitsers waren bang voor een ontwrichting van hun economie door de Russen. Dat begon rond 1965 en eindigde in de jaren tachtig. We kregen een zeer deskundige uitleg te horen van een Nederlandse medewerker. In de bunker was het 12 graden. Buiten was het 35 graden.
Terug aangekomen in het centrum van Cochem eindigden we al snel in een Biergarten op een schattig terras, waar we van de pure dorst aan de drank gingen. Daarna zwierven we nog wat door de pittoreske straatjes van het dorp en deden de meesten van ons zich te goed aan een echte Italiaanse gelato.
De terugreis verliep voorbeeldig gestroomlijnd en de avond bracht ons na het diner een afscheidsmoment in de Biergarten van het hotel.
Maandag: Afscheid aan de Moezel
Het voornaamste wat die ochtend nog te gebeuren stond, was het nemen van de officiële foto’s.
We namen emotioneel afscheid. De meeste OLK-2-ers reden daarna terug naar Vlaanderen, een paar bleven nog een paar dagen hangen aan de Moezel, nog anderen vertrokken naar Zwitserland of naar het Zwarte Woud.
We blikken tevreden terug op een zeer plezant weekend ter gelegenheid van 45 jaar OLK-2 aan de Moezel. Veel dank aan de organisatoren, vooral aan Marc Neeckx. Ook heel veel dank aan alle 19 deelnemers! Jongens en meisjes, jullie waren fantastisch!
We zijn dankbaar en trots op het feit dat we deze mooie vriendengroep al 45 jaar bijeen kunnen houden. We zijn ook helemaal niet van plan ermee te stoppen, integendeel. Samengevat: dit weekend heeft nog eens bewezen dat echte vriendschap blijft bestaan!
