Toeval, talent of training? Stijn Lanslots (28), winnaar van de Vogelpik 2026, houdt het op toeval.
Al heeft hij wel een geheim wapen: zijn fiets, met dat lage kader en zonder remmen!
Stijn is geboren en getogen in Merksplas en vooral bekend van de Chiro en het Jeugdhuis. Hij studeerde in Antwerpen, waar hij nu ook werkt. Tijdens de week verblijft hij er samen met zijn vriendin, maar in het weekend keert hij terug naar Merksplas. En voor de kermis? Daar neemt hij altijd verlof voor!
Vijf dagen kermis
De kermis begint op vrijdag met de kermisquiz van de Sir. De ploeg van Stijn (Qwizzy and the b’s) eindigde dit jaar op de 24e plaats: een tegenvaller, want vorig jaar stonden ze in de top 10.
Zaterdag dronk hij pintjes met zijn vrienden en zondag vierde Stijn eerst kermis met de familie, om daarna met de vriendengroep op pad te gaan. Voor het paapgooien op maandag schreef hij zich te laat in. Dan maar rustig genieten van een pintje in het zonneke.
Toch had Stijn het gevoel nog iets te moeten goedmaken op dinsdag. En dat is wonderwel gelukt!
Van deelnemer naar nummer één
Stijn begon met vogelpikken toen hij aan de hogeschool studeerde en neemt sinds hij in 2021 begon te werken elk jaar deel. Eén keer dook zijn naam al op in de uitslagenlijst, ergens achteraan. Dat hij dit jaar nummer één zou worden, had hij helemaal niet verwacht.
“Op dinsdag hadden we rond 11 uur afgesproken bij een van mijn maten om eerst samen iets te eten. Daarna zijn we naar de sporthal gegaan om ons in te schrijven. Dan hebben we pot gelegd en zijn we aan ons parcours begonnen: Hofeind – Old – Sir – Jeugdhuis Zigzag – Mart – Chapeau – Glenn.”
Zijn tactiek om te gooien?
“Goh, ik heb niet echt een tactiek. Gewoon rustig aanrijden, dan goed kijken en hard genoeg smijten. Het bord is immers van hout. Als je te zacht gooit, valt de pijl er weer uit. Dat is dit jaar gelukkig geen enkele keer gebeurd.”
Stijn had wel door dat hij goed bezig was. “Je hoort omstaanders roepen: ‘Goed gegooid!’ En bij het jeugdhuis zelfs: ‘Waw, bull’s-eye!’ Een pintje drinken hoort er natuurlijk ook bij. Je bent echt niet bezig met punten tellen …”
Stijn in actie op de Vogelpik: rustig aanrijden, goed kijken en dan hard smijten!
Een fiets zonder remmen!
Maar het strafste verhaal komt nog: Stijn won de Vogelpik met een fiets zonder remmen!
“Een paar weken voor de kermis had ik bij het uitgaan de remmen van mijn uitgaansfiets overtrokken. Ik heb de Vogelpik dus gewonnen met een fiets zonder remmen! De banden had ik gelukkig nog wel goed opgepompt. Mijn fiets heeft ook een laag kader, waardoor ik een beetje onderuitgezakt zit. Ideaal om te vogelpikken!”
De verrassing kwam pas op woensdag
Dat hij gewonnen had, hoorde Stijn pas op woensdagavond.
“Ik zat met mijn vriendin in de zetel. Een van mijn maten stuurde: ‘Jij bent eerste!’ Ik dacht dat hij bedoelde dat ik eerste was van onze vriendengroep. Maar toen plaatste een nonkel ook een berichtje in de familiegroep. Ik kon het eerst niet geloven!”
Winnen is natuurlijk mooi meegenomen, vertelt Stijn, en hij vindt het ook een hele eer. Maar uiteindelijk draait het daar niet om.
Waar het wel om draait
“Sfeer en gezelligheid, daar is het om te doen bij de kermis! Volgens mij leeft heel Merksplas naar de kermis en de Vogelpik toe. Mijn vrienden toch! Je komt daar veel volk tegen en kunt met iedereen een burtje doen: vrienden van de lagere school, mensen van andere jeugdverenigingen die je goed kent, maar evengoed nonkels en tantes. Jong en oud is erbij en iedereen is goedgezind. Zelfs de burgemeester doet mee! Ik hoop echt dat deze traditie nog heel lang blijft bestaan.”
Snelle vragen
Winnen met de Vogelpik: toeval, talent of training?
“Toeval! De kans dat je ooit nog wint, lijkt mij heel klein.”
Wat is je meest memorabele moment tijdens de Vogelpik?
“Ik zag ooit iemand met fiets en al op het Vogelpikbord vallen. Die was al goed begaaid. Gelukkig mankeerde hij niks!”
Wat is je vroegste herinnering aan de Vogelpik?
“Ik herinner me nog dat ik als lagereschooljongetje over de kermis liep en mijn ogen uitkeek naar die grote mensen met hun ineen geflanste fietsen of rare tandems.”
Wat wil je zeker nog kwijt?
“DANKJEWEL aan de organisatoren en de cafés! Die zetten elk jaar opnieuw een topeditie neer! Editie 99 was top met goed weer, maar – goed weer of niet – volgend jaar bij editie 100 zal ik zeker terug aan de startlijn staan!”
