Zelden maakte ik na een filmvertoning zo’n muisstil – zeg maar aangeslagen – publiek mee als na de documentaire van Stijn Geenen over het wel en wee van de bewoners van zaal 1 in de gevangenis van Merksplas.
Met twee onmiddellijk uitverkochte vertoningen, gevolgd door een stevig maar kort debat, geven we als Spetsers alvast blijk van een grote betrokkenheid.
Opmerkelijk toeval
Het toeval wil dat de eerste vertoning plaatsvond op een moment waarop twee niet onbelangrijke gebeurtenissen de actualiteit beheersten. Zo was er het wat weggestopte nieuws dat koning Filip daags voordien een uitgebreid en empathisch bezoek had gebracht aan de overbevolkte gevangenis van Antwerpen, waarbij hij enkele duidelijke uitspraken deed.
Woensdagochtend waren dan weer alle ogen gericht op de ‘staatsbegrafenis’ van Margriet Hermans in de kerk van Merksplas-Kolonie, met zowat de volledige politieke top van Vlaanderen en België op de aanwezigenlijst.
Embed from Getty ImagesNiets mis natuurlijk met de immer aimabele Margriet – die ik als Warande-directeur ooit mee haar eerste stappen in de showbizz mocht helpen zetten. Maar zoveel schoon volk bijeen hadden we eigenlijk niet mogen laten ontsnappen.
Een gemiste kans
Ik ben er immers van overtuigd dat Marc Coucke na afloop van de dienst met plezier het busje had bestuurd om onder andere premier De Wever, minister-president Diependaele, cd&v-voorzitter Mahdi, Open Vld-voorzitter De Gucht, ex-cultuurminister Anciaux en nog een hele reeks andere toppolitici even voor te rijden naar het ‘vergeetputje’ van België, nauwelijks 400 meter verderop.
Meer zelfs: achter in het busje was vast nog plaats geweest voor de vele VRT-, VTM- en RTV-verslaggevers, samen met hun schrijvende collega’s. Zonder extra redactiekosten hadden ze rechtstreeks verslag kunnen uitbrengen van zo’n mediageniek blitzbezoek aan het leven zoals het is in zaal 1 van onze gevangenis.
Een gemiste kans. Want zoals Margriet zo overtuigend kon zingen: “Even lekker blijven hangen.” Ik vermoed dat ook zij dit een goed idee had gevonden.
Soit, volgende keer beter zeker?
Dit gebeurt in onze achtertuin
Beste Spetser, ga de documentaire ‘Achter de tralies van de tijd’ bekijken als je de kans krijgt. Wat daar oprecht en onversneden wordt verteld, gebeurt in onze eigen achtertuin. Als fiere Spetsers mogen we dit niet zomaar blijven aanvaarden. Dit is ook onze Kolonie.
In de buitenwereld staat Merksplas immers vooral bekend als het dorp van de gevangenissen.
Ook als lokale bestuurders zouden we dit niet mogen accepteren. Een unanieme resolutie in de gemeenteraad zou alvast een belangrijk signaal kunnen zijn.
Bruggen bouwen
Maar nog belangrijker is dat we gevolg geven aan de heldere en haalbare oproep van gevangenisdirecteur Serge Rooman om als lokaal bestuur en verenigingsleven veel nauwer samen te werken met onze gevangenis.
Zo’n traject zou de letterlijk harde klinkerweg tussen Merksplas-Kolonie als toeristische en evenementenlocatie enerzijds en de wegkwijnende gevangenissite en het mysterieuze gesloten asielcentrum aan de overkant anderzijds wat minder cynisch maken.
Hier ligt werk op de plank.
Soit, mijn gedacht.
