Je kan me misschien kennen van Merksplas kent me als dieë van ’t toneel en inderdaad, dat is zo. Ik ben actief in Toneelkring Het Heidebloempje waar ik mijzelf kan uitleven als acteur, maar ook als regisseur.
Het Heidebloempje is voor mij als thuiskomen na een heftige werkdag. Met ons eigen Theaterke Straf Poejer zijn we ondertussen in een soort creatieve rustpauze beland, vooral omdat een dag maar 24 uur telt en geen 52, zoals we zo lang dachten/hoopten …
Verder heb ik een intensieve baan als Chef Markeur aan de Antwerpse Haven en een hele brede focus op de wereld. Alternatieve reizen zijn mijn ding, en hoe meer, hoe liever.
(een clipje over het leven van markeerders)
Motorrijden is mijn lang leven; afgelopen zomer toerde ik rond in de Sloveense Alpen en ik ben dikwijls te vinden in de Eifel of de Ardennen. De bergen – overal ter wereld – kalmeren de onrustige mens.
➽ Wat was jouw mooiste moment van het jaar in Merksplas?
Je moet streven om elke dag een mooi moment te hebben en een blijvende herinnering achter te laten. Maar hét moment van het jaar was wel toen mijn moeder in april uit het ziekenhuis mocht na een revalidatie van bijna een half jaar. We hebben in samenspraak met mijn ouders een hele fijne assistentiewoning gevonden in Hoogstraten waar ze graag vertoeven. Het buitenkomen uit het ziekenhuis was alsof er een gevangenispoort openging. Sindsdien genieten ze van een fijne, beschermde dag met gelijkgestemden daar.
Verder de verwezenlijking van een supergrave via ferratatocht in de Brenta Dolomiten die al heeeeeeeeeeel lang op mijn bucketlist stond. Ook hadden we de kans om boven op de vulkaan Etna in SicilIë te klimmen, een unieke ervaring vol zwaveldampen, rookpluimen en gerommel onder je voeten diep in de berg.
➽ Wie in het dorp verdient volgens jou dit jaar het meeste applaus?
Iedereen die zich vrijwillig inzet voor verenigingen en voor de dorpsgemeenschap op zich. Mensen die initiatieven ontplooien om het dorp beter te maken voor iedereen kunnen hier niet genoeg voor bedankt worden. Zo denk ik aan de organisatie van De Spetsersfeesten in de zomer. De vzw SpetserEvents doet met weinig middelen iets waar heel het dorp iets aan heeft. Het feit dat dit ook nog volledig gratis is met een minimum aan hinder, maar met een grote impact, doet alleen de diepe buiging groter worden voor wat er gerealiseerd wordt dat weekend. En toch kom je dan mensen tegen die hier nog nooit van gehoord hebben … Ik vraag me dan steevast af of die toevallig niet op planeet Mars wonen of met oogkleppen ter grootte van de Kolonie.
Wie verdient vooral geen applaus? Negativisten die op alles commentaar hebben, die er waarschijnlijk ook niet bij waren, maar wel achteraf kritiek spuien over van alles en nog wat.
➽ Welke gewoonte of activiteit wil je in 2026 verderzetten?
Hmm … ik begin mijn week meestal met de woorden “het wordt een redelijk rustige week, precies”. Hahaha, niet dus, want als je verder kijkt in je agenda blijkt dat je eigenlijk elke dag van huis bent. Agendabeheer is niet mijn sterkste kant en een cursus Time Management zou niet misstaan in mijn reeds te vol gevulde activiteitenmand.
En dan denk je: ik moet het minder doen, niet elke opportuniteit meer grijpen als een floche op de kermis, niet meer achter elke nieuwe kans aanlopen … Ja hoor, dat gaan we doen! Het geeft een rustig gevoel dat het vanaf nu anders gaat verlopen!
Tot er iemand van Arendonk een cursus mondharmonica uitschrijft. Of de vrouw van een supergoeie bevriende motormecanicien een cursus Italiaans op reis organiseert, of een lieve vriendin vraagt om een belevingsdag te mee te organiseren voor haar werk met alles erop en eraan … Doen toch even dan? En dan ben je weer vertrokken natuurlijk. Als je er dan eenmaal mee klaar bent, denk je: hehehe, dat was leuk, en je hebt weer je blik op de wereld verruimd.
➽ Waarover heb je dit jaar vaak nagedacht?
Hoe moet ik de lotto winnen? Maar ik moet vooralsnog in 2026 blijven denken hoe dat moet … hehehe, neen hoor. Ik denk vooral na over of je alles nog kan blijven doen op full capacity bij het ouder worden. Het antwoord is dan steeds dat dat nog kan, dus blijven gaan!
➽ Welk boek, tijdschrift of artikel heeft je in 2025 het meest geraakt – en waarom zou je het anderen aanraden?
Het script van Oost West, Thuis Best van Jeroen Maes.
➽ Welk album, concert, nummer of podcast van 2025 blijft jou bij – en welke herinnering of gevoel hoort daarbij?
Passenger met Young as the morning, old as the sea. Om aan te geven dat de wereld van jou is. Je moet enkel durven gaan en vooral niet denken aan ouder worden, want dat komt sowieso wel. Heel deze aardkluit kan en mag onderzocht worden en dat gaat hierover.
➽ Wat zou je mensen uit Merksplas aanbevelen om in 2026 zeker te proberen?
Verruim je blik op de wereld. Blijf niet enggeestig op je vierkante meter zitten en trek eropuit. En dan bedoel ik niet de jaarlijkse vakantie naar Calpe of Benidorm, maar durf eens iets anders te beleven.
Het is helemaal niet fout om eens iets alternatiefs te gaan doen en weet je … het smaakt steeds naar meer!
Probeer eens het ongeëffende pad zonder telefoon en ChatGTP. Doe op reis eens een Roeleke: begin tegen de mensen te praten in hun eigen taal. Zie je, ik ken geen letter Italiaans, maar je ziet de mensen hun gezicht veranderen van “hier is weer een toerist die ons niet respecteert, maar hej, eindelijk iemand die probeert ons te begrijpen”. Je komt er allicht veel verder mee dan je zou denken.
