Ik ben voorzitter van de werkgroep Merksplas Mondiaal. Ik ben ook een imker.
Als 77-jarige en voordien vakbondsmilitant heb ik steeds meegeijverd voor een beter leven voor iedereen rondom, voor een leefbaar inkomen, een veilig en gezond onderkomen voor eenieder.
Armoede vind ik verschrikkelijk en daarom stond ik aan de wieg van De Oversteek, samen met Thomas Neefs en Josée Van Aert.
Klimaat en migratie zijn voor mij de grootste zorgen voor de toekomst. Mensen die hun thuis vluchten wegens oorlog, onveiligheid en/of klimaatveranderingen zou ik alle kansen willen geven, al weet ik dat hieraan grenzen zijn, maar vooral omdat iedereen binnen onze maatschappij een andere mening over heeft. De voornaamste reden voor de huidige conflicten binnen onze welvarende landen is de angst om de greep op het eigen bestaan te verliezen, afstand te zullen moeten nemen van ons comfortabel bestaan.
Als christen ben ik diep geschokt over de politieke besluitvorming over vele onderwerpen die te maken hebben met sociale bejegening en voldoende werkmiddelen voor welzijn en hulpverlening.
Het is moeilijk vandaag positief naar de wereld te kijken; ik blijf wel hopen op een betere wereld voor iedereen…op eindelijk serieuze investeringen ten gunste van het klimaat.
Wat mij vooral ergert, is het gebrek aan samenwerking tussen mensen die in feite hetzelfde voor ogen hebben: het herstellen van de biodiversiteit. Ego’s weigeren mekaars methodes en inzichten te aanvaarden. Als voorbeeld hiervan moet je maar even naar Europa kijken.
➽ Wat was jouw mooiste moment van het jaar in Merksplas?
Mensen zullen verbaasd zijn als ik het verhuizen van de Oxfam Wereldwinkel binnen de nieuwe Kringwinkel het mooiste moment in Merksplas voor mij ervaren heb.
Chris Mertens, de voorzitster van de Wereldwinkel weet dat ik de vorige behuizing van de OWW in de Leopoldstraat niet oké vond. In de Kringwinkel kan je in alle rust en zonder haast genieten van het aanbod: het zoeken van het nog bruikbare object uit onze maatschappij, en even de Wereldwinkel binnen gaan om iets te kopen dat mensen uit het Zuiden produceren. Een yinyang-ervaring, waarbij het zoekeffect stimulerend kan zijn voor de verkoop in de OWW.
Ik heb er jaren als vrijwilliger in “gewerkt”.
Wat de inhoud van het concept betreft, vind ik wel dat de actoren hierover een ernstige discussie moeten houden. Als vrijwilliger bij de Werkgroep Merksplas Mondiaal heb ik voorkeur voor ontwikkelingsprojecten waarbij de opbrengst hiervan de eigen streek bevoordeelt: wat plaatselijk geproduceerd wordt, moet ook plaatselijk gebruikt kunnen worden, de plaatselijke voedselketen bevorderen…
➽ Wie in het dorp verdient volgens jou dit jaar het meeste applaus?
Frans Peeraer, een echte Spetser die eind september overleden is. Het zoveelste slachtoffer van een nietsontziende ziekte, algemeen ‘kanker’ genoemd.
Deze man was de bindende kracht binnen het verenigingsleven in Merksplas. Hij kende iedereen. Zonder veel misbaar kon hij ook iedereen meekrijgen in zijn verhaal voor missieprojecten in het Zuiden.
Binnen de Werkgroep Merksplas Mondiaal was hij eveneens een bezieler die de verschillende ambtenaren dikwijls aanporde. De fanfare heeft ook zijn volle aandacht gekregen.
Samen met zijn echtgenote was hij ook bij de Chiro actief, en later was hij ook jaren beheerder van de Spelewei.
Via zijn graan- en plantenwinkel was hij goed gekend bij vele burgers van Merksplas en bij een groot aantal landbouwers.
Tot bij de plantjesverkoop voor “Kom op tegen Kanker” op 20 september wou hij aanwezig zijn op de parking van zijn winkel waar die plantjes verkocht werden. Drie dagen later is hij zachtjes heengegaan.
Voor mij een held, een gewone burger, een kameraad die ik heel lang zal missen.
Frans moet herinnerd worden als een verbindende figuur binnen de spetsersbevolking: een bezieler …
➽ Welke gewoonte of activiteit wil je in 2026 verderzetten?
Door de invasieve Aziatische hoornaar hebben onze vogels te weinig insecten voor hun voeding.
Samen met mijn vriend Frans Daems ben ik overtuigd dat die mooie exoten hier niet horen en moeten bestreden worden, zodat de biodiversiteit terug een kans krijgt.
Iedere dag vangen we hier thuis een 15-tal van die Aziatische hoornaars, die we diervriendelijk laten sterven in onze diepvries.
Vanaf eind oktober zijn dat de koninginnen die suiker zoeken en bijen – om dan de winter in houthopen of in de grond een toevlucht te zoeken, om einde maart terug tevoorschijn te komen om een basisnest te bouwen.
Deze wespachtigen zijn een gevaar voor kinderen, wandelaars, gemeentepersoneel … omdat zij bij het storen van hun nest in groep aanvallen. Die steken kunnen ernstige klachten tot de dood veroorzaken.
Deze insecten hebben hier geen vijanden. Zij verorberen zonder tegenstand een ongelooflijk aantal insecten. Daarvan zijn slechts 35% bijen. Natuurpunt moet dus niet naar imkers wijzen als wij over het bestrijden van deze exoten praten, maar zelf durven toegeven dat het aantal insecten binnen hun area’s flink verminderd zijn in aantal.
Iedere week, sinds dit jaar, geef ik in onze tuin tot 300 gram eten voor de mezen, de mussen, merels, eksters, tortels die onze tuin komen opzoeken vanuit de hele wijk aan de Slagmolenstraat. Die gewoonte hoop ik ook te kunnen blijven onderhouden.
Natuurlijk blijf ik graag imkeren! We hebben dankzij een mooie lente en zomer een mooie honingproductie gekend. Vele mensen maken we hiermee gelukkige gebruikers…
➽ Waarover heb je dit jaar vaak nagedacht?
Hoe veilig is deze wereld nog voor opgroeiende kinderen met de hevige klimaatstoringen die zeker op komst zijn? Hoe kunnen onze kinderen beschermd worden tegen de gevaren die hen willen bereiken via de sociale media?
Hoe kunnen ouders deze kinderen nog fatsoen en moraal meegeven als de politieke wereld losgeslagen is?
De invloed van ouders en leerkrachten wordt iedere dag in vraag gesteld door de dagelijkse berichtgeving van geweld, beroving, verkrachtingen, fake news.
Is de veilige cocon van het huiselijk milieu nog bestaande?
➽ Welk boek, tijdschrift of artikel heeft je in 2025 het meest geraakt — en waarom zou je het anderen aanraden?
Een boek: De Gezichtslozen van Alicja Gescinska, een Pools-Belgische schrijfster.
Het boek laat je nadenken over je eigen houding tegenover staatlozen en mensen zonder geldige verblijfsvergunning in Europa. Het legt je een spiegel voor over het eigen ongemak, als buitenstaander levend met alle mogelijke gemakken en comfort tegenover die mensen die leven buiten ons gezichtsveld en die van al onze instellingen, een verschrikkelijk gebrek aan menselijkheid moeten ervaren!
Dit boek roept om actie te voeren …. niets doen voor die mensen kan niet meer.
Een uitspraak uit “De Gezichtslozen”: “Verontwaardigd zijn over een gebrek aan menselijkheid bij anderen is makkelijker dan dat gebrek bij jezelf te bespeuren”.
➽ Welk album, concert, nummer of podcast van 2025 blijft jou bij — en welke herinnering of gevoel hoort daarbij?
Een concert met Van Morrison in de Elisabethzaal in Antwerpen op 26 april ll. Wat een vitaliteit en energie-uitstraling heeft die man… een leeftijdgenoot! Ik ben een liefhebber van klassieke jazzmuziek. Van Morrison is een meester in verhalen vertellen doorheen zijn muziek, jazzaccenten die bepaalde coupletten accentueren…
Wil ik rust en terug kalmte in mijn gemoed ervaren, dan kies ik een cd uit van Van en sluit ik hiermee de bestaande wereld even uit mijn gedachten…
➽ Wat zou je mensen uit Merksplas aanbevelen om in 2026 zeker te proberen?
Dikwijls de bibliotheek bezoeken, stiltemomenten volgen bij Avansa, vrijwilliger worden bij de Werkgroep Merksplas Mondiaal en hierdoor ontdekken hoe mooi die ontwikkelingsprojecten zijn in het Zuiden en hoe knap die Spetsers zijn die die projecten promoten en er al hun vrije tijd aan spenderen!
