Tom Geenen

Je kent me misschien wel als één van de verkopers in het Kippenkraam op woensdag in Merksplas. Of jaren geleden van Auto-afbraak Geenen op de Molenzijde, de plaats waar binnenkort een woonzorgcentrum uit de grond zal rijzen…

Op Facebook durf ik weleens op Ge ze van Merksplas as een luchtig tekstje te plaatsen om de mensen eraan te herinneren dat hun favoriete kippenkraam er weer staat. Ik probeer dan op een enigszins ludieke wijze het kraam te promoten middels een verhaaltje, al dan niet waargebeurd.

Wanneer ik daarop achteraf positieve feedback krijg, omdat de mensen ermee konden lachen, is mijn dag geslaagd! Ik hou ervan om mensen te laten lachen en om mensen te zien lachen! Goeie humor, jawel zelfs satire draag ik hoog in het vaandel. Goeie humor en daarbij een goed humeur is van hoogst maatschappelijk belang. Zien lachen, doet lachen …

Probeer het zelf maar eens uit, lach naar de persoon die tegenover jou staat en je zal versteld staan hoeveel ‘gelach’ je terug krijgt! Meestal toch, want er lopen altijd van die zure knoesten rond die NOOIT kunnen lachen. Ik krijg er, om het zo maar te zeggen, een schrale reet van.

Toch gebeurt het ook bij mij weleens dat mijn verkeerde been eerst uit bed is gestapt, maar dat merk je meestal wel en het duurt gelukkig niet al te lang … (dat hoop ik althans).

Eén van mijn (betere) eigenschappen is dat ik een luisterend oor kan zijn en kan zwijgen als een graf. Eerlijkheid en simpel zijn, mij vertrouwen en iemand kunnen vertrouwen … daar draait het bij mij om. Geen kapsones, geen streken, no nonsense. Normaal doen, da’s al erg genoeg! Tenslotte zijn we allemaal maar mensen van vlees, bloed, stront en darmen en dat wordt weleens door menigeen vergeten.

➽ Wat was jouw mooiste moment van het jaar in Merksplas?

Voor mij was dat ‘Merksplas Feest’ oftewel het ‘Spetserweekend 2025’.

Wanneer de weergoden dan nog meezitten sta ik er steeds van versteld hoe de bevolking van Merksplas ofwel ‘De Spetsers’ samenhangen. De organisatie en hun medewerkers hieromtrent uiteraard niet te vergeten, want er komt vast veel bij kijken. Maar deze mensen doen dit niet voor niets, (maar waarschijnlijk wel voor niks) waarmee ik bedoel dat zij telkens weer blij en trots mogen zijn met de opkomst. Die voldoening die men daarvan heeft is, denk ik, met geen geld te vergelijken!

Dus welgemeende appreciatie en dank aan iedereen zonder het risico om namen te vergeten: organisatoren, vrijwilligers, gemeentebestuur en hun werkers, sponsors , zangers, de weergoden, tentbouwers, brandweerlui, civiele bescherming, politie, Rode Kruis, Wit-Gele Kruis en uiteraard de clarissen die de eieren in ontvangst namen om voor goei weer te zorgen 😉 en last but not least De Spetsers zelf want zonder hun opkomst is het geen feest!!

➽ Wie in het dorp verdient volgens jou dit jaar het meeste applaus?>

Gevaarlijke vraag om te beantwoorden met één enkele naam want er zijn zovele mensen die zich dagdagelijks inzetten voor de goede werking van de gemeente Merksplas en zij verdienen allemààl een applaus.

Maar nu je ’t mij toch op de man af vraagt en ik de schrijversvrijheid heb om te antwoorden met één naam dan komt op dit eigenste moment de naam Michel Koks in mij op. Michel is een van hen die tijdens de schooldagen voor de veilige oversteek van ouders en hun kinderen zorgt. Maar ’t is vooral ‘de manier waarop hij dat doet’, dat mijn applaus verdient. Steeds met een lach, veel plezier en jawel, Michel gaat mee met de actualiteit … verkleed als paashaas of -ei, een grote valse snor of een grappige hoed op of grote oren en clown schoenen, als zwarte piet, sinterklaas of kerstman … Je kunt het zo gek niet bedenken.

Michel zorgt in ’t midden van ’t dorp voor lachende gezichten bij jong en oud en claxonnerende wagens met duim opstekende chauffeurs. Ik ken mensen die op woensdag speciaal door ’t dorp van Merksplas rijden, om ‘de Michel’ bezig te zien. Zalig toch? Niet verschieten dus, wanneer er binnen enkele dagen een levende kerstboom met een piek op zijn hoofd en met een stopbordje en fluolichtstok voor je wagen springt om de kinderen veilig over te laten steken…’t Is gegarandeerd ‘DE MICHEL’!!

➽ Welke gewoonte of activiteit wil je in 2026 verderzetten?

Een gewoonte verderzetten? Stopzetten of minderen is misschien ook een optie….’t Is maar hoe je het bekijkt…en in hoeverre die ‘gewoonte’ jouw in het daglicht zet… Want niet elke ‘gewoonte’ is steeds even positief… misschien stof om over te denken.
Ik zou het woordje ‘gewoonte’ uit deze vraag schrappen.

Welke activiteit ik in 2026 dan wil verderzetten? Op de eerste plaats is dat goed voor mijn gezinnetje blijven te zorgen! Voor een vrouw, dochter en hond zorgen is als man geen sinecure :-).
Dat komt op de allereerste plaats. Voor de rest heb ik geen glazen bol, dus ik neem de zaken zoals ze op me afkomen, ook al heb ik soms wel angst voor de toekomst, dat geef ik toe.

Er zijn immers zeer weinig zekerheden in deze woelige tijden van oorlog en onrust in de wereld en we hebben lang niet alles zelf in de hand. Gezond proberen te blijven, is dan wel geen directe activiteit, maar onbewust zijn we er wel allemaal mee bezig, denk ik.

Wat mijn professionele en persoonlijke toekomst betreft in 2026… dat zien we dan wel! Ik geloof dat er veel dingen zijn voorbestemd, dat het allemaal van bovenuit of weet-ik-veel- van-waaruit wordt geregeld. Is dat geloof terecht? Wie zal ’t zeggen? Ik heb in ieder geval al levenservaringen opgedaan die mij er niet aan doen twijfelen dat er ‘iets’ meer is dan ‘het gewone’ of ‘een gewoonte’…

➽ Waarover heb je dit jaar vaak nagedacht?

Er is zoveel om over na te denken… ‘De zin van het leven’ is wel heel kort door de bocht geantwoord en klinkt een beetje negatief, maar misschien is dat wel mijn antwoord op deze vraag. En misschien is dat geen dom antwoord.

Want wat is nu juist de zin, de essentie van het leven? Ik denk niet dat iemand daarop het juiste antwoord kan geven of je moet er de bijbel bijnemen… en die heb ik niet … In ieder geval staat het antwoord niet in De Libelle, De Story of Dag Allemaal geschreven. En al zeker niet op TikTok, Instagram of Facebook…

Iedereen moet het voor zichzelf maar invullen, denk ik dan. Waar ik wel vaak over denk is hoe het verder moet met ons nageslacht, de jeugd van tegenwoordig. In wat voor een wereld worden zij gesmeten? Wanneer ik daaraan denk, word ik weleens krankjorum. ALLEMAAL zijn ze in het treinstation of op de bus met hun gsm bezig! Weinigen willen zelf gaan werken voor hun centen en er wordt niet meer met elkaar gecommuniceerd, er wordt niet meer met elkaar op straat gespeeld of gepraat en er wordt steeds minder naar elkaar omgekeken. Er wordt geen plezier meer gemaakt net als vroeger!! ‘Ik en mijn gsm.’.. dat is wat telt! En dan heb ik het nog niet over de dagelijkse items op tv of over het beleid waarin wij ons aan overgeven… Er is zoveel om over na te denken, maar meestal is ’t dan al te laat. Je kan beter voordenken dan nadenken… denk ik dan 😉

➽ Welk boek, tijdschrift of artikel heeft je in 2025 het meest geraakt – en waarom zou je het anderen aanraden?

Ik ben zelf niet écht een lezer, dus hierop heb ik niet direct een pasklaar antwoord. Helaas…

➽ Welk album, concert, nummer of podcast van 2025 blijft jou bij – en welke herinnering of gevoel hoort daarbij?

Ik luister best veel muziek, maar zeker niet de hedendaagse, want dat behoort voor mij tot de categorie ‘herrie, gejank en kabaal’!
Wat er tegenwoordig op de radio te horen is, heeft naar mijn mening zelfs niets met muziek te maken.
De enige podcast die ik heb geluisterd, op aanraden van een vriend, is ‘Het Fortuin Carlier’.

Wat me daaruit is bijgebleven, is het feit dat mensen die elkaar als ‘zogezegde vrienden’ behandelen en vertrouwen, elkaar zo misbruiken en gebruiken om geld en macht! Ook hoe naïef mensen zijn, ongelooflijk. Zeker de moeite waard om deze podcast te beluisteren. Wreed spannend!

➽ Wat zou je mensen uit Merksplas aanbevelen om in 2026 zeker te proberen?

Onze gebraden kippetjes, de ribbekes, vidé, stoofpotje, gehaktbroodjes, grillworst, patatjes, rijst, enz. van ‘t Kippenkraam op woensdag in Merksplas.

Dan noem ik zomaar uit de losse pols Het Zwart Goor, Marksaam (het vroegere Markdal), De Boomgaard (Ravels-Eel), het rusthuis Binnenhof, enz…

U zal er versteld van staan hoeveel liefde en genegenheid je terugkrijgt van deze mensen. Je maakt hen écht gelukkig met jouw bezoekje en zelf word je daar dan ook gelukkig van (noem het voldoening), een wisselwerking dus. Daarvan ben ik overtuigd!

Sterker nog, deze gewaarwording heb ik een uur voor dit schrijven zelf nogmaals ondervonden! Zeker eens doen, en mocht je hiervoor drempelvrees hebben, dan zeg je ’t maar, ik ga wel met je mee!
Hou jullie allemaal goed en gezond! En de rest … komt niet vanzelf!! 🙂