Rita Bols

Als gepensioneerde leerkracht heb ik nu geen specifieke functie meer, maar af en toe schrijf ik nog een cursiefje voor merksplas.NU.
Ik heb soms heimwee naar de eenvoudige dingen van vroeger en deze materie verwerk ik in mijn schrijfsels.
Politiek interesseert me heel erg. Ook fotografie is een dagelijkse bezigheid. Kunst is altijd aanwezig als ik boeken ontwerp.
Samen met mijn echtgenoot wandelen we veel in onze Merksplasse bossen. Wij zijn echte bosmensen.
➽ Wat was jouw mooiste moment van het jaar in Merksplas?
De retrospectieve tentoonstelling van kunstenares Annemie Van Breda in het oude doktershuis van Dokter Feyen vond ik ontroerend mooi. Omdat ik met haar nog geschilderd heb, raakte mij daar de onbeschrijfelijke schoonheid in haar werk erg diep. Haar echtgenoot Mil en de kinderen hebben de ziel van Annemie laten schitteren. Nicol’Andrea en Mil vonden het tijd om Annemie dit eerbetoon te geven.
➽ Wie in het dorp verdient volgens jou dit jaar het meeste applaus?>
Ik nomineer al de mensen die zich onbaatzuchtig inzetten voor de medemens. Dat applaus zou oorverdovend moeten klinken.
➽ Welke gewoonte of activiteit wil je in 2026 verderzetten?
Een praatje maken met de mensen die je tegenkomt op de wandeling. Een goede dag zeggen, kost geen moeite en maakt soms het verschil bij eenzame mensen.
➽ Waarover heb je dit jaar vaak nagedacht?
Ik denk vaak na over de verspilling die we met z’n allen ervaren. Kwaliteitsloze pakjes die uit alle landen naar hier komen om ons weer eens tien minuten gelukkig te maken. ‘Eén plus twee gratis’ laat ik bewust liggen in elke winkel.
Ik wil kopen wat ik nodig heb en probeer mij niet te laten dirigeren door de reclame.
➽ Welk boek, tijdschrift of artikel heeft je in 2025 het meest geraakt – en waarom zou je het anderen aanraden?

De auteur vertelt fascinerende verhalen over de onverwachte vaardigheden van bomen en verklaart de verbazingwekkende processen van leven, dood en wedergeboorte die hij heeft waargenomen in de bossen.
➽ Welk album, concert, nummer of podcast van 2025 blijft jou bij — en welke herinnering of gevoel hoort daarbij?
In de Warande mochten we de Shaolin-krijgsmonniken bewonderen in de voorstelling Sutra van choreograaf Sidi Larbi Cherkaoui. Wat een prachtvoorstelling.
De voorstelling is geïnspireerd op de kunst, kracht en spiritualiteit van de kungfufilosofie, zoals die beoefend wordt door de monniken. ‘Soms moet je ver reizen om jezelf te vinden’, zei de choreograaf.
➽ Wat zou je mensen uit Merksplas aanbevelen om in 2026 zeker te proberen?
We moeten meer nadenken over de eigen verantwoordelijkheid. Een kind in mijn klas – heel lang geleden dus – vertelde me op een dag een mooi gezegde van haar moemoe: ‘Wat je nu weggooit, moet je later gaan zoeken’.
Dat kind gaf me een wijze les waar ik bijna nog dagelijks aan denk.



