Het idee dat Engelsen niet kunnen koken, duikt nog vaak op. Toch is dat beeld achterhaald. Wie vandaag in het Verenigd Koninkrijk gaat eten, ontdekt een keuken met sterke tradities, topchefs en restaurants van wereldniveau.
Mijn ervaringen met op restaurant gaan in Engeland geven mixed feelings. Er is een groot verschil tussen de grote steden en the country. Maar ook tussen de verscheidene typen restaurants, en tussen restaurants en home made food. En vanzelfsprekend zijn eigen voorkeuren een heel belangrijke factor.
Waar komt dus het beeld vandaan dat het allemaal niet zo bijzonder zou zijn in het Perfide Albion?
Waar komt het stereotype vandaan?
Na de Tweede Wereldoorlog kende het Verenigd Koninkrijk lange periodes van rantsoenering. Dat had een grote invloed op wat er op tafel kwam. Eten moest vooral voedzaam en betaalbaar zijn. Variatie en verfijning waren minder belangrijk. Dat imago van eenvoudige kost is blijven hangen.
Bovendien staan klassieke Britse gerechten bekend als stevig en rechttoe rechtaan. Denk aan fish and chips of een traditionele meat pie. In vergelijking met de Franse of Italiaanse keuken werden ze lang als minder verfijnd gezien.
Een rijke culinaire traditie
Toch heeft de Britse keuken heel wat eigen klassiekers die wereldwijd geliefd zijn. De Sunday roast met geroosterd vlees, aardappelen, groenten, Yorkshire pudding en gravy blijft een zondagse traditie. Ook Beef Wellington, Cornish pasty en sticky toffee pudding tonen dat de Britse keuken meer is dan eenvoudige kost.
Daarnaast is Londen uitgegroeid tot een van de meest diverse culinaire steden ter wereld. Je vindt er gerechten uit alle windstreken, van streetfood tot fine dining.
Topchefs en sterrenrestaurants
De moderne Britse gastronomie staat op hoog niveau. Chefs zoals Gordon Ramsay, Heston Blumenthal, Jamie Oliver en Clare Smyth genieten internationale erkenning.
Restaurants als The Fat Duck, Restaurant Gordon Ramsay, Core by Clare Smyth en The Ledbury behoren tot de wereldtop en dragen meerdere Michelin-sterren.
Sinds de jaren negentig ligt de nadruk sterk op lokale producten, seizoensgebonden koken en internationale invloeden. Daardoor is de Britse keuken uitgegroeid tot een moderne en creatieve gastronomie.
Typische Britse gerechten die blijven scoren
Ook voor verwende Vlamingen valt er veel te ontdekken.
De Sunday roast blijft een klassieker: geroosterd rund-, kip- of lamsvlees met krokante aardappelen, Yorkshire pudding, seizoensgroenten en rijke jus. Comfortfood op zijn best.
Beef Wellington – ossenhaas met paddenstoelen en bladerdeeg – vraagt technische precisie en is allesbehalve eenvoudige kost.
Shepherd’s pie, oorspronkelijk met lamsgehakt, is pure huiselijke keuken met veel smaak.
Fish and chips lijkt simpel, maar perfect gebakken vis in luchtig beslag is een kunst op zich.
Yorkshire pudding wordt niet als dessert gegeten, maar als bijgerecht bij vlees. Het luchtige deeg vangt de jus op en zorgt voor extra smaak.
Bij de desserts steekt sticky toffee pudding er bovenuit: warme cake met dadels en karamelsaus, vaak geserveerd met vanille-ijs.
De traditie van afternoon tea – met scones, clotted cream, sandwiches en thee – leeft nog altijd voort, onder meer in hotels zoals The Ritz in Londen.
Ook uit Schotland komen bekende specialiteiten zoals haggis, cullen skink en shortbread.
Ten slotte is er de Britse curry. Door de koloniale geschiedenis is die bijna nationaal erfgoed geworden. Chicken tikka masala zou zelfs in het Verenigd Koninkrijk zijn ontstaan, en Londen wordt vaak de curryhoofdstad van Europa genoemd.
Cliché achterhaald
Het cliché dat Engelsen niet kunnen koken is vooral gebaseerd op historische omstandigheden en oude vooroordelen. Vandaag heeft het Verenigd Koninkrijk een sterke eetcultuur met traditionele gerechten, innovatieve chefs en restaurants van wereldniveau.
Wie er gaat eten, ontdekt een keuken die tegelijk stevig en verfijnd is, lokaal geworteld en internationaal geïnspireerd.
